Ksiega

 1 2 |   ramiona,~"Jak mamę kocham - rzekła - Hrabia się nie myli.~Znam
 2 2 |       łaska, proszę za mną" - rzekła, koło głowy~Obwijając czerwony
 3 3 |       Pod skrzydło matki. Ona rzekła: "Czy to pięknie~Tak krzyczeć?
 4 3 |       prościéj".~ ~Dziewczyna rzekła: "Tędy droga Jegomości;~
 5 3 |    ogrodem.~ ~Odwróciwszy się rzekła: "Czy też Pan nie może~Rozbiegłe
 6 3 | usiadła.~ ~"Jak mamę kocham - rzekła - czy to, Panie Bracie,~
 7 3 |    szkodzi, czy nie szkodzi -~Rzekła z gniewem - sądź o tem sam
 8 3 |  szczędziła zachętu:~"Brawo - rzekła - winszuję, niemało talentu.~
 9 3 |      Cóż zostaje?" - a ona mu rzekła: "Wspomnienie!"~I chcąc
10 5 |       palec przy ustach, temi rzekła słowy:~ ~"Kochana Zosiu,
11 5 | niezwinna!"~ ~"Ach, Ciociu! - rzekła smutnie Zosia - cóż ja winna?~
12 5 |    się ja poprawię".~ ~"Już - rzekła ciotka - z dwojga złego
13 8 |       go nie odmienię".~"Ja - rzekła Telimena - nie chcę ci zagradzać~
14 8 |        To my się pobierzem" -~Rzekła mu Telimena. "Nie, nigdy! -
15 10| rzuciwszy oczyma:~"Niestety - rzekła - widzę, że cię nic nie
16 12|     ziemianka!"~A na to Zosia rzekła skromnie:~"Jestem kobietą,