Ksiega

 1 1 |       smaczno, mało wdawał się w rozmowę,~Lecz na wzmiankę Warszawy
 2 1 |         nim po francusku zaczęła rozmowę;~Wracał z miasta, ze szkoły:
 3 2 |         koń wsiadał,~Tak samotną rozmowę kończąc roztargniony:~"Szkoda,
 4 2 |         w myśliwych ni w starców rozmowę~I widać, że czem innym zajętą
 5 3 |          biorku".~ ~Zaczęli więc rozmowę o niebios błękitach,~Morskich
 6 4 |      siedzących stawał~Zagajając rozmowę, kłótliwych zagadzał,~Lecz
 7 4 |    poglądał za okno, przerwawszy rozmowę;~Ujrzał coś ciekawego, z
 8 5 |        zabawić,~Wyzwać w dłuższą rozmowę, w lepszy humor wprawić,~
 9 8 |        Jak kochankowie, wszczęli rozmowę tajemną,~Tłumacząc swe uczucia
10 8 |   przyźbie przed domem.~Przerwał rozmowę gości, znać, że głos zabiera;~
11 8 |         myśli przykrą ze stryjem rozmowę,~Pierwszy raz połajany tak
12 8 | kochanków śledzi,~Podsłuchał ich rozmowę, gniewa się, szamoce,~Trzęsie
13 8 |     ruszył,~Zaraz miłośną stawów rozmowę zagłuszył~I zbudził Hrabię. ~ ~
14 10|       jak gdyby przecinał~Dalszą rozmowę, i rzekł: "Klnę się Scyzorykiem,~
15 10|         słowa nie rzekłem".~ ~Tu rozmowę przerwały chorego cierpienia~
16 11| Wielmożnej Pani!"~ ~Tu skończyli rozmowę, piją zadumani,~Słychać