Ksiega

 1 1 |  kurantowy~W drewnianej szafie poznał u wniścia alkowy~I z dziecinną
 2 1 |   gości siedział.~ ~Pan Wojski poznał z dala, ręce rozkrzyżował~
 3 1 |      Przyszedł, i kiedy bliżej poznał panów dworu,~Gazetę im pokazał
 4 2 |        liczył oczyma kamienie.~Poznał go zaraz, ale musiał kilka
 5 4 |     najwyraźniej,~Przypomniał, poznał włos ów krótki, jasnozłoty,~
 6 5 |        nieszczęśliwym bardzo - poznał Zosię!~Po wzroście i po
 7 5 |         Gerwazy się wzdrygnął,~Poznał Stolnika; zaczął wkoło siebie
 8 8 |   przyczyna:~Stary Maciek mnie poznał, a jeśli odkryje,~Potrzeba
 9 8 | wrzasło.~Wzdrygnął się Sędzia, poznał Gerwazego hasło.~"Nic to -
10 9 |  gołemi bagnety~Stoją drabi. - Poznał ich Gerwazy, niestety!~Moskale!!! ~ ~
11 10|        żalu!~Jakżem ciebie nie poznał po owym wystrzale,~Kiedyś
12 10|   szczególniej urągał,~Że mnie poznał i ku mnie rękę t a k wyciągał,~
13 11|       zoczył~Papiery i ołówki, poznał rysownika,~Choć go bardzo
14 11|      bródka hiszpańska.~Sędzia poznał: "Jak się masz, mój Jaśnie
15 12|  Rejentem ogłosił;~Nikt go nie poznał; dotąd polskie suknie nosił,~
16 12|    różane, i żywe wejrzenie.~ ~Poznał ją zaraz Hrabia, z zadziwienia