Ksiega

 1 1 |           tak pan Sędzia każe,~U niego ze dniem kończą pracę gospodarze.~"
 2 1 |       zdania,~Bo nikt lepiej nad niego nie znał polowania.~On milczał,
 3 4 |         Zabaw wielki miłośnik: u niego wesele~I chrzciny obchodzono;
 4 4 |       brzucha~I do płuc wysłał z niego cały zapas ducha.~I zagrał:
 5 6 |         nią są panowie.~Biegę do niego zaraz". ~ ~"Niech się pierwszy
 6 7 |         bernardyna~Robaka, bo od niego pochodzi nowina;~Tymczasem
 7 7 |      wzywać Bernardyna.~Jeśli od niego wyszła ta cała nowina,~To
 8 7 |           że to grzech. Nieraz u niego gromada~Chłopska, ja sam
 9 8 |   niebieski,~Biorąc złą wróżbę z niego tudzież z innych znaków;~
10 9 |            Lecz z największym na niego naciera uporem~Stary Gifrejter,
11 9 | przywodził.~I teraz woła, aby do niego się łączyć,~Uderzyć na Rykowa,
12 9 |          za Konewki zdrowie;~Bez niego już by było dziś po Soplicowie!~ ~
13 9 |          swym zakrywa,~Dostał za niego postrzał, spod konia dobywa,~
14 12|         Maciej wzrokiem suknie z niego złupi;~Dobrzyński tylko
15 12|          nogą grzebie mogiłę dla niego.~ ~Piosenka stara, wojsku
16 Ob| książęcia De Nassau, stanął obok niego na przesmyku; właśnie ogromny