Ksiega

 1 2 |      dzwonek:~Również głęboko w niebie schowany skowronek;~Ówdzie
 2 3 |         się na dachu.~ ~Teraz w niebie żadnego nie widziano wroga,~
 3 6 |      Widać z bielszego nieco na niebie obwodu,~Że słońce wstało,
 4 6 |  zawołał Robak - jak Pan Bóg na niebie!"~"Błogosławioneż niechaj
 5 8 |       wagi złociste zawiesił na niebie:~Z nich to ludzie wag i
 6 8 |       Który gwiaździste wije po niebie przeguby,~Którego mylnie
 7 8 |       Wojski stary~I nie mógł w niebie dojrzeć nic przez okulary,~
 8 8 |         dostrzeżony niedawno na niebie:~Był to k o m e t a pierwszej
 9 8 | krzyknął: <<Patrzcie, co się na niebie wyrabia>>~Spójrzą, alić
10 10|   południa na zachód leciała po niebie.~ ~I była chwila ciszy;
11 11|     orły dniem i nocą~Płyną; na niebie górą tu i ówdzie łuny,~Ziemia
12 11|        granice,~Który innych na niebie nie rozumiał krzyków~Prócz
13 11|  spółleśników -~Teraz widzi: na niebie dziwna łuna pała,~W puszczy
14 11|    migające:~Tak po nieźmiernem niebie szło samotne słońce.~ ~Dziś
15 12|       mój zerwać, to jak Bóg na niebie,~Że z temi paznokciami przyskoczę
16 1 |        dala jak grabarze,~Gdy w niebie nawet nadziei nie widzą -~