Ksiega

 1 1 |           na świadki:~Pamiętam za mych czasów podobne wypadki".~ ~
 2 2 |        tyle powieści!~Skoro zamek mych przodków Soplicom zagrabię,~
 3 2 |      pewnego poranka,~Chart u nóg mych zadławił mojego kochanka~
 4 2 |    Miejcie też wzgląd powinny dla mych włosów siwych;~Bo znałem
 5 4 |  pozwolenie dajem.~ ~Pamiętam, za mych czasów żyło dwóch sąsiadów,~
 6 5 |          największym strzelcom za mych czasów:~Posłowi Rejtanowi
 7 5 |       Odbyłem taką jedną w czasie mych podróży.~Gdym w Sycyliji
 8 8 |          ani pytają. ~ ~Pomnę, za mych czasów,~Gdy Branecki karetą
 9 8 |         najpierwszym strzelcom za mych czasów,~Posłowi Rejtanowi
10 9 |           poznałem Rykowa, wiązal mych dżokejów.~Skarzę go, jakom
11 10|           i być szczęśliwym!" - ~"Mych przeznaczeń władza -~Rzekł
12 10|     uczucia; gdyby nie przyjmował~Mych odwiedzin; to kto wie? może
13 10|     Najpierwsze magnaty~Szukałyby mych względów; nawet szlachta
14 11|        pułku tutejszym, nim się z mych ran nie wyleczę.~I cóż,
15 12|       wódkę przed jedzeniem):~"Za mych Wielce Mościwych Panów pozwoleniem:~
16 12| Soplicowie.~Mam także spory worek mych własnych talarów,~Uzbieranych