Ksiega

 1 1 |         Wojski z Tadeuszem idą pod las drogą~I jeszcze się do woli
 2 1 | wierzchołki i gałęzie drzewa,~Cały las wiąże w jedno i jakoby zlewa;~
 3 1 |          za nim fajt na lewo, on w las, a mój Kusy~Cap !!" - tak
 4 3 |           przyrodzenia~I patrząc w las ojczysty rzekł, pełen natchnienia:~"
 5 4 |          pamięta!~Niechaj Moskal w las idzie pytać się dębiny,~
 6 4 |           brzeg puszczy, gdzie się las przerzedził,~I tam zaraz
 7 4 |         łuk naprzód, z wciśnioną w las głową.~Nie mogą dłużej czekać!
 8 4 |            Wszyscy pomimo zakazu~W las pobiegli. Trzy strzelby
 9 4 |        niedźwiedź i echem napełnił las cały.~Ryk okropny! boleści,
10 4 |           puszczy; strzelcy - ci w las śpieszą,~Tamci kurki odwodzą,
11 4 |           z kilką obławników.~ ~Tu las był rzadszy; słychać z głębi
12 4 |        jakby kto kutasem~Mignął: w las wpadła; ogon urwał się pod
13 5 |      rozpuszczonym, blada,~Pędzi w las, podskakuje, przyklęka,
14 5 |           Te gałęziste rogi, jakby las wawrzynów~Zasiany ręką ojców
15 10|          nazbyt mocną burzę,~Już w las ciągną, podobne wznoszącej
16 10|          wydartej murawy,~Wichry w las uderzyły i po głębiach puszczy~