Ksiega

 1 3 |      Tamtędy, kędy przyszedł, ale drogę skracał,~Stąpając po jarzynach,
 2 3 |         zmieszał~I przeciąwszy mu drogę, do źródła pośpieszał.~Z
 3 4 |       zwraca dyskusję na właściwą drogę - Matecznik - Niedźwiedź-
 4 5 |         po źródła brzegi~Wydeptał drogę, którą wiodł swoje szeregi.~
 5 5 |          drugiemu nie zachodzić w drogę,~Nigdy we dwóch nie strzelać
 6 5 |    krzesłem w środku zagrodził im drogę~I na tym szańcu słabym utwierdziwszy
 7 6 |       Dobrze zrobił Protazy, że w drogę pospieszył,~Bo niedługo
 8 8 |        Wskazywał palcem miejsca i drogę ich jazdy.~ ~Dziś mało go
 9 8 |    nuncjusz papieski żegnał go na drogę,~A poseł austryjacki całował
10 8 |      muszę prędko, jutro jechać w drogę.~Daj mi, 5tryjaszku, tylko
11 8 |           kroków parę,~Gdy mu coś drogę zaszło; spójrzał, widzi
12 9 |       Ksiądz, zabiega Klucznikowi drogę.~Sam pada i podbija Gerwazemu
13 10|   wszystko, co trzeba, zgotuje na drogę~I ja pieniędzmi, ile zdołam,
14 10|       żegna się śpiesznie i już w drogę rusza.~ ~Ale Sędzia zatrzymał
15 10| odjeżdżasz tak prędko? Ja Panu na drogę~Dam podarunek mały i także
16 12|         bok się uchylić,~Odmienia drogę, rad by towarzyszów zmylić,~