Ksiega

 1 1 |     mieszka i porządek.~Brama na wciąż otwarta przechodniom ogłasza,~
 2 3 |       kartka wytłumaczy.~ ~Dzwon wciąż dzwonił, i echem z głębi
 3 3 |        zmusza.~Telimena, mówiąca wciąż do Tadeusza,~Musiała ku
 4 4 |    zająca, lisa albo łanie,~Lecz wciąż wrzask krótki, częsty, ucinany,
 5 4 |  strzelby huknęły od razu;~Potem wciąż kanonada, aż głośniej nad
 6 4 | wszystkim się zdawało,~Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało.~ ~
 7 4 | wszystkim się zdawało,~Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało.~
 8 4 | wszystkim się zdawało,~Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało.~
 9 6 |         kosiarzy otawę siekących wciąż brząka,~Pogwizdując piosenkę;
10 7 |      Hajże na Moskali!"~ ~Prusak wciąż wołał, a głos coraz wyżej
11 7 |        niby to ich godził;~Jeden wciąż wołał: "Golić!" - a drugi: "
12 7 |       zabij, muszę tam iść>> - a wciąż szlocha .~Co tobie? A on
13 10|    niedźwiedzie. ~ ~A już deszcz wciąż pluszczy,~Jak z sita, w
14 11|          A w głębi ciemnej nieba wciąż jęczą żurawie.~Słysząc to
15 12|          taki! On umyślnie trąca~Wciąż tę zdradziecką stronę, melodyję