Ksiega

 1 1 |       były świeżo polewane;~Tuż stało wody pełne naczynie blaszane,~
 2 1 |       Sędzia się zadziwił,~Lecz stało się; już późno i trudno
 3 1 |         kuca.~Obaczcież, co się stało w końcu z Bonapartą..."~ ~
 4 1 |        bo krzeseł dla gości nie stało:~Na czterech ławach cztery
 5 2 |  oświadczyli;~A wszystko to się stało w jednej krótkiej chwili.~ ~
 6 4 |          daléj,~Aż mi ducha nie stało, dobiec ni nadziei;~Aż spojrzę
 7 5 |     krzycząc z trwogą: "A Słowo stało się..."~ ~Wojski ukłonem
 8 8 |       tygrysie.~Markotno to się stało panu Rejtanowi,~Był człek
 9 9 |    kozacki.~ ~Dosyć, że się tak stało, jak przewidział Ryków:~
10 10|       chwila ciszy; i powietrze stało~Głuche, milczące, jakby
11 10|      wpadł w wodę.~Co się z nim stało, różnie powiadano o tem,~
12 10|         na zawadzie,~Że się nie stało zadość Buchmanowej radzie.~
13 11|      Pana znajdę, i tak się też stało.~Mając to w głowie, często
14 12| schowały go sługi.~Co się z nim stało, różnie powiadają o tem,~
15 12|        była na zawadzie,~Że nie stało się zadość Buchmanowej radzie.~ ~