Ksiega

 1 1 |         Gdy Sędziego nawiedził, skoro pobył mało,~Przejmował zwyczaj,
 2 1 |     psów gromada;~Gracz szarak! skoro poczuł wszystkie charty
 3 2 | oddychał powietrzem zamkowém.~ ~Skoro ujrzał Hrabiego, czapkę
 4 2 |  wyszedł ze strzelbą na ganek~I skoro spod lamusa Moskal łeb wychylił,~
 5 2 |  dramatycznych i tyle powieści!~Skoro zamek mych przodków Soplicom
 6 2 |      zwadę.~Zaś kwestarz Robak, skoro uciszył gromadę,~Widać było,
 7 4 |  szanował~Wysoko Bernardyna, bo skoro dostrzegał~Ubytek w jego
 8 6 |         Wyciągnął słuch i rękę, skoro pozew zoczył;~Stał poważnie,
 9 6 |     szpitalach spoczywa kaleki,~Skoro usłyszy trąbę lub bęben
10 7 |       Naprzód zacząć od władzy; skoro pojmiem władzę,~Z niej powstania
11 9 |      Szlachta zaczęła krzyczeć, skoro się pokazał,~On rzekł: "
12 11|         w zamczysku, we dworze;~Skoro dano rozkazy, rozstawiono
13 11|      lecz cóż będziemy kwilili?~Skoro dziś znowu Litwa łączy się
14 12|     gdzie jeszcze broń szczęka;~Skoro przyjdzie, wnet wszystkich
15 12|       tak w Starym Zakonie,~Ale skoro Chrystus Pan, choć z krolów