Ksiega

 1 2 |       wzbrania.~Ulżyły Tadeusza sercu te wyznania.~Wiele też innych
 2 3 |        sens jaki? Czy wy Boga w sercu macie?~To myślisz Tadeusza
 3 4 |     promieni przezroczu,~W owem sercu, błyszczało dwoje jasnych
 4 5 |         bladnął;~Co było w jego sercu, on sam nie odgadnął.~Uczuł
 5 5 |       wygadać,~Co każdy miał na sercu; nagany, pochwały~Strzelców
 6 5 |       ujrzał Wojskiego, uczuł w sercu trwogę.~ ~Wojski, cicho
 7 8 |         czuciach! o niezmiennym sercu!~Łgarz jesteś! pfe! ja z
 8 8 |       twych usłyszę,~Niech je w sercu wyryję i w myśli zapiszę;~
 9 8 |  podłość" echem się powtórzył~W sercu, wzdrygnął się młodzian,
10 10|         Zaiste! nic tak uczuć w sercu nie rozpala,~Jako kiedy
11 10|       ja dawną miłość i złość w sercu dusił,~Byłem jakby szalony,
12 10|         ile biesów w głowie~I w sercu miałem, kto ich imiona wypowie!~
13 11|         Przez całą zimę w mojem sercu się krzewiła,~Że jako mówię
14 12| szlachty braci.~Nawet (bo co na sercu mam, dziś powiem szczerze,~
15 12|          To, Tadeuszu, będziesz sercu memu droższy.~O moim rodzie