Ksiega

 1 3 |    czasie!~Moja nimfa tajemna pono gęsi pasie!"~ ~Z nimfy zniknieniem
 2 3 | zamknięcia,~Bo wszakci to już pono wyrasta z dziecięcia".~ ~
 3 3 |        Teraz sam będę radzić; pono z Podkomorzym~Zagaimy swatostwo
 4 4 |      lada komu,~Tu znajdziesz pono mitry i w niejednym domu".~"
 5 4 | trzymał, tak trzyma za szyję.~Pono nim słońce wnidzie, rosa
 6 4 |   Dwóch nas, jak dwóch słońc, pono zanadto na świecie!>>~A
 7 5 |       a milczą wszyscy. Nigdy pono,~Od czasu jako mury zamku
 8 5 |      ta czarnych trosk chmura~Pono z Robakowego wzniosła się
 9 6 |       nam zamąca,~Intryguje i pono Tadeuszka wabi;~Śledzę ją;
10 8 |      Litwinów~(A wiadomość tę pono wzięli od rabinów),~Że ów
11 8 |    wyzwał Hrabiego wieczorem.~Pono spór ten ze skóry niedźwiedziej
12 8 |     Trzeba czekać, a szlachta pono nie dotrzyma.~Możem zanadto
13 8 |       powstaniem się krzątał!~Pono źle zrozumieli! Klucznik
14 11|    Panna nie nadto młoda, już pono półwieczna,~Lecz gospodyni
15 12| zapasy,~I Rózga twoja kwitnie pono jak przed czasy;~Słyszałem,