Ksiega

 1 2|       szczerby zakryła od oka.~Krzyk dalekich myśliwców wiatrami
 2 2|       ściany:~Przysiągłbyś, że krzyk z zamku, że pod mgły zasłoną~
 3 2|    naprzód szmer, potem gwar i krzyk wesoły,~Jak w ulu pustym,
 4 4|        oko gonią - nagle ustał krzyk pogoni,~Doszli zwierza;
 5 4|  rozpaczy;~Za nim wrzask psów, krzyk strzelców, trąby dojeżdżaczy~
 6 4|          Tu Wojskiemu przerwał krzyk: "Wyczha!" Tuż spod koni~
 7 4| niedźwiedzią skórę.~Szlachta w krzyk: <<Toż śmierć pewna! Prawie
 8 5|        końcu stoła wrzał tylko krzyk wielki,~Ale z ostrego końca
 9 6|       zaścianku ulice,~Słychać krzyk w karczmie, widać w plebaniji
10 7|      Trafiała do serc; powstał krzyk, oklask wesela,~Szmer przyzwolenia
11 7|       razem straszliwy powstał krzyk za domem:~"Wiwat Hrabia!"
12 8|        Bo zbyt często słyszano krzyk złowieszczych ptaków,~Które
13 8|      budzi się, psy w hałas, w krzyk stróże.~Wyskoczył wpół ubrany
14 9|     Zdrada! gwałtu! zdrada!"~ ~Krzyk dochodzi echami zwierciadlanej
15 1|   szyki,~Gdy wróg ostatni wyda krzyk boleści,~Umilknie, światu