Ksiega

 1 2 |      Nawet dla Żydów.~Hrabski koń, zwrócony z drogi,~Prosto
 2 2 | Poglądając na zamek prędko na koń wsiadał,~Tak samotną rozmowę
 3 2 |    Tak szepcąc spiął ostrogi; koń leciał do dworu,~Gdy z drugiej
 4 4 | wrzaski polującej tłuszczy.~ ~Koń Tadeusza w stajni czekał
 5 4 | szlachta litewska wtenczas na koń wsiędzie~I szable weźmie,
 6 4 |       na wóz włożyli, sami na koń siedli,~Radzi wszyscy, rozmowni,
 7 6 |    nie zabraknie, szlachta na koń wsiędzie,~Ja z synowcem
 8 7 |     wchodzim w radę:~Hejże na koń, pomieszać Niemcom rejteradę!~
 9 7 |  rozkazu,~Na koniec, hajże na koń! powstajem od razu!"~ ~"
10 7 |      uchu.~Reszta wsiadała na koń.~ ~Hrabia i Gerwazy~Porządkują,
11 8 | powiadał,~Że właśnie kiedy na koń król Jan Trzeci siadał,~
12 9 |   straż zlękniona, dworzan na koń wsadził~I słysząc strzały,
13 9 |       jeden trupem leży.~Padł koń Hrabi, spadł Hrabia; Klucznik
14 12|      szabli nie weźmiesz i na koń nie siędziesz,~Przynajmniej
15 12|     Wymknąwszy się, wsiadł na koń, wrócił do zaścianka.~ ~