Ksiega

 1 1 |      Szczypiąc trawę ciągnęły powoli pod bramę.~We dworze pusto,
 2 2 |   Asesor i pan Rejent kłusują powoli;~Tadeusz, będąc bliższy,
 3 3 |    słońca zachodzie,~Ostygała powoli, barwy brała ciemne;~Zaczął
 4 3 |  zanurzyć ośmieli,~Klęknęła i powoli chyliła się bokiem;~Wreszcie,
 5 6 |       hałasu kuchcików;~Aż go powoli wprawił w przyjemne marzenie~
 6 7 |     Macieja ławy.~Konewka zaś powoli wszerz izbę przechodził~
 7 8 |  przejeść i prześpiewać.~Lecz powoli zaczęli drzemać i poziewać;~
 8 9 |       dawnych gniewów ostygać powoli.~Bo szlachta polska, chociaż
 9 11| wskakiwał,~Potem galop udając powoli się kiwał),~A gdy w galop
10 12|      Bo lekka, ciepłem letnim powoli rozgrzana,~Roztopiła się
11 12|      Nabrawszy ciepła w izbie powoli topnieją,~Już trawy pożółkniały,
12 12|      się pas suty,~A on stąpa powoli, niby od niechcenia;~Ale
13 12|      tlił się i rozżarzał,~Aż powoli pożółkniał, zbladnął i poszarzał;~
14 Ob|  instytucji cywilnych, ale je powoli ukazami podkopuje i roztacza.