Ksiega

 1 3|      zapomniał naczynia: złocista konewka,~Ów różek Amaltei, była
 2 7|    cienkiej, tudzież Maciej, zwan Konewka,~Od sztućca, który naszał,
 3 7|       Kropiciela do Macieja ławy.~Konewka zaś powoli wszerz izbę przechodził~
 4 7|   zgodźcie się - prosił uprzejmie Konewka -~Chrzcicielu i Macieju,
 5 7|          jużci Soplica -~Przerwał Konewka - to łotr!" - "Oj, to ciemiężyciel!" -~
 6 7|             Nic a nic! -~Przerwał Konewka - bo to wyrosło z szlachciury,~
 7 7|           zgolę".~"I ja - przydał Konewka - z wami ruszyć wolę,~Gdy
 8 8|           niby gołąb przeleciała.~Konewka strzelił w czapkę, ale chybił
 9 8|         Manlijusza~Wpada w kotuch Konewka, jedne ptaki zdusza,~A drugie
10 9|         niebezpieczeństwa Maćka - Konewka zasadzką ocala Soplicowo -
11 9| przewiąsłach słoma.~ ~Tylko jeden Konewka, któremu w powiecie~Nie
12 9|      mocnej głowy przy bankiecie,~Konewka, co mógł wypić lipcu dwa
13 9|           tasaki,~Kosy, strzelby; Konewka znalazł dwa szturmaki~I
14 9|        było dziś po Soplicowie!~ ~Konewka dotąd małe dał męstwa dowody;~