Ksiega

 1 7 |    żołnierzy hurma,~Wszystko jegry! Asesor w domu; tylko świśnie,~
 2 9 |      Majorze,~My tu pijem, a jegry tam zmarzną na dworze?~Hulać,
 3 9 |  Major pozwoli, niechaj piją jegry zuchy!"~"Prosiłbym - rzecze
 4 9 | strwożył się; krzyknąwszy: ~"Jegry! bunt! Jej Bogu!" -~Dobył
 5 9 |   rozrywają kłody;~Widząc to jegry za broń porywają, biegą;~
 6 9 |   może ciąć krzyżową sztuką,~Jegry nie mogą strzelać, już walczą
 7 9 |       jak przewidział Ryków:~Jegry w tłumie ulegli mocy przeciwników.~
 8 9 |   wywija razem.~ ~Prawda, że jegry byli mocnym trunkiem pjani,~
 9 9 |  szlachta rusza jego śladem,~Jegry, przypuściwszy ich, sypnęli
10 9 |     Sak puszcza drugi tuzin, jegry się zmięszali.~Przerażony
11 9 |  bieży~Na ratunek, bo widzi: jegry na cel wzięli~Ostatniego
12 9 |    chodził bez armat!>>~Cóż! jegry byli pjani, Major pić pozwolił!~
13 10|    człek niebogaty".~ ~"Ach, jegry! - wołał Ryków - cała rota
14 10|     winę!~A wszakże gdy dziś jegry Hrabię na cel wzięli,~Ostatniego