Ksiega

 1 1 |       zawsze daleko!~Tak długo czekać! Nawet tak rzadka nowina!~
 2 4 | żydowska rzecz ręce założywszy czekać,~Nim kto w karczmę zajedzie
 3 4 |           Więc nie dość gościa czekać, nie dość i zaprosić,~Trzeba
 4 4 |     las głową.~Nie mogą dłużej czekać! Już ze stanowiska~Jeden
 5 7 |    Radziłbym - rzecze Prusak - czekać bernardyna~Robaka, bo od
 6 7 |  zamiarów nie zdradzić".~ ~He! czekać? szczekać? zwlekać? - ~przerwał
 7 7 |    ręku oparł brodę krzycząc: "Czekać! zwlekać!~Sejmikować! Hem,
 8 8 |     nim przeminie zima,~Trzeba czekać, a szlachta pono nie dotrzyma.~
 9 8 | Przerwał prędko Tadeusz - nie, czekać nie mogę,~Stryjaszku, muszę
10 9 |     całą ustawia gromadę,~Każe czekać. ~Bernardyn wstąpił do pokoju.~
11 9 |       obory;~Hrabia z jazdą ma czekać sposobniejszej pory.~ ~Plany
12 10|      pytaj więcej. Jeśli Zosia czekać raczy,~Może mnie wkrótce
13 11|       względy, choćby przyszło czekać długo.~Teraz jesteś łaskawa
14 11|      nie chcę, będziem, Zosiu, czekać.~Nic nas nie nagli, zwłaszcza