Ksiega

 1 1 |        Dobrze, mój Tadeuszu, żeś się dziś nagodził~Do domu,
 2 1 |      Bernardyna),~Słyszałem, żeś zza Niemna odebrał wiadomość;~
 3 2 |    zajęła mię mocno.~Szkoda, żeś mię nie przywiódł tu w godzinę
 4 6 |      do sądu należy.~Szkoda, żeś nie był, Księże, w zamku
 5 8 |   kończ, com zaczął, pomnij, żeś Soplica!"~ ~Tu Ksiądz łzy
 6 8 |      kochanych osób!~Dobrze, żeś szczery; widzisz, głupstwo
 7 8 | sercem serce twe zatwardził;~Żeś je zdobył zbyt łacno, zbyt
 8 8 |   Asesora, Hrabię i Rejenta,~Żeś mnie uwiódł i teraz porzucasz
 9 9 | bryka!~Winszuję ci, Majorze, żeś złowił Hrabika!~To tłuścioszek,
10 10|    rzecze: "Panie Kapitanie,~Żeś człek poczciwy, wiedzą to
11 10|   Śmieliśmy złożyć, wiedząc, żeś człek niebogaty".~ ~"Ach,
12 12|      przed czasy;~Słyszałem, żeś niedawno Moskalów oćwiczył.~
13 12|    ty co, Kolego?~Zdaje się, żeś ty nierad z przybycia naszego?~