Ksiega

 1 2 |       Wysmukły bob obraca na nią tysiąc oczu;~Owdzie podnosi złotą
 2 3 |     ciekawością zdjęta:~Bo dom o tysiąc kroków widny jak na dłoni,~
 3 3 |       cichych lasów~Odezwało się tysiąc krzyków i hałasów;~Odgłos
 4 5 |          talerze przynosi,~Prawi tysiąc grzeczności, kłania się,
 5 6 |         ryknie! Ach, gdyby jakie tysiąc ludzi,~Gdyby choć pięćset
 6 6 | dożywocie~I wyznaczył mu rocznie tysiąc złotych w złocie.~Lecz Dobrzyński
 7 8 |          druga~Błysnęła; już ich tysiąc, już milijon mruga.~Kastor
 8 8 |    konnicy~I "Hajże na Soplicę!" tysiąc głosów wrzasło.~Wzdrygnął
 9 9 |         na sucho,~Za każdą głowę tysiąc rubelków gotówką.~Tysiąc
10 9 |         tysiąc rubelków gotówką.~Tysiąc rubelków, Sędzio, to ostatnie
11 9 |       być ruchawym płazem,~Który tysiąc błyszczących nóg wywija
12 11|        hasło, pęk ogniów wylata,~Tysiąc rac krzyżuje się po okręgu
13 12|        koło,~Jak wąż olbrzymi, w tysiąc łamiący się zwojów;~Mieni