Ksiega

 1 1 |    Tadeusz odpowiadał śmielej, szła rzecz daléj,~W pół godziny
 2 1 |      imionami rycerzy, od Nilu~Szła hucząc ku północy, aż u
 3 2 | kobiercem fałdzistym.~Pośrodku szła dziewczyna, w bieliznę ubrana,~
 4 2 |      się też zdarzyło.~Bo gdym szła do ogrodu pewnego poranka,~
 5 3 |  przodem~Zaganiając jak gąski, szła dalej ogrodem.~ ~Odwróciwszy
 6 3 |    wolna od swych towarzyszy~I szła lasem na wzgórek pochyło
 7 3 |    ołowiu. Reszta, spracowana,~Szła spać wcześnie, ażeby przebudzić
 8 4 |        jak z choru do choru.~I szła muzyka coraz szersza, coraz
 9 6 |        się wypogadza; mgła nie szła do góry,~Jak się dziać zwykło,
10 8 |    Widzieli, jak przez smętarz szła dziewica moru,~Która wznosi
11 11| ostrogi.~Obok poważnym krokiem szła jego kochanka,~Ubrana bardzo
12 1 |       głowy!~Bo gdzie stąpili, szła przed nimi trwoga,~W każdym
13 1 |       jak zorze~Zaganiać gąski szła w wieczornej porze,~Gdyby