Ksiega

 1 1 |   towarzysz jego nieodstępny,~Stoją na szańcach Pragi, na stosach
 2 2 |    tłumaczył.~Pojęli wszyscy, stoją, a środkiem po roli~Asesor
 3 2 |   miedzą; na każdym przykopie~Stoją jakby na straży w szeregach
 4 4 |       Tadeusza.~Oni bez obawy~Stoją w kroku, na źwierza wytknęli
 5 6 |        Już króliki na łapkach stoją, każdy słucha,~Patrzy, na
 6 7 |       Tak wraz przymaszerują, stoją jak umyślnie.~A co będzie?
 7 9 |     nim dwaj z gołemi bagnety~Stoją drabi. - Poznał ich Gerwazy,
 8 9 |      się; bieży Klucznik; oni stoją śmiele,~Dziewięć rur wymierzyli
 9 10|        Wrzały jak fale, teraz stoją nieruchome~I poglądają w
10 10|      z niemej wyrazem żałoby,~Stoją na kształt posągów sypilskiej
11 12|      Na krawędziach naczynia, stoją dla ozdoby~Niewielkie, z
12 12| stolik; nikt gości nie sadza,~Stoją kupkami, każda kupka się
13 12|    odarte od wichrów i śronu,~Stoją nagie; były to laski cynamonu~