Ksiega

  1 1 |             Siekąc wrogów, a Praga już się wkoło pali.~Nawet stary
  2 1 |          zląkł się, spójrzał, lecz już jej nie było.~Wyszedł zmieszany
  3 1 |    zajechał któryś z nowych gości.~Już konie w stajnię wzięto,
  4 1 |            konie w stajnię wzięto, już im hojnie dano,~Jako w porządnym
  5 1 |       zjechać do dworu;~Podkomorzy już zjechał z żoną i z córkami.~
  6 1 |    rolnicze,~Na spoczynek powraca. Już krąg promienisty~Spuszcza
  7 1 |     Spuszcza się na wierzch boru i już pomrok mglisty,~Napełniając
  8 1 |             Bo nawet wozy, w które już składać zaczęto~Kopę żyta,
  9 1 |          zadziwił,~Lecz stało się; już późno i trudno zaradzić,~
 10 1 |          miejsce nęci go i mami...~Już nie puste, bo on je napełnił
 11 1 |          Znać było, że przychodził już do wniosków mowy.~Wtem brząknął
 12 1 |        dżumy jakiej cały naród,~Bo już sam wewnątrz siebie czuł
 13 1 |            Wyjeżdża za granicę, to już nie po odzież,~Nie szukać
 14 1 |           Ta przerwa rozmów trwała już minut ze cztery.~Tymczasem
 15 1 |          małą,~A pani ta niewiastą już w latach dojrzałą;~Lecz
 16 1 |          chętkę do swywoli.~Z góry już robił projekt, że sobie
 17 1 |       pierwszej lękliwości całkiem już ochłonął~I patrzył wzrokiem
 18 1 |         rzecz daléj,~W pół godziny już byli z sobą poufali;~Zaczęli
 19 1 |          wsiedli:~Spór był wielki, już potraw ostatnich nie jedli.~
 20 1 |            Lubił bardzo myślistwo, już to dla zabawy,~Już to że
 21 1 |      myślistwo, już to dla zabawy,~Już to że odgłos trąbki i widok
 22 1 |         czasów podobne wypadki".~ ~Już Sędzia spał. Więc Woźny
 23 1 |            ziemię ojczystą,~Której już bronić nie mógł... Jak go
 24 1 |      działo.~Teraz Sędziego, który już spał od godziny,~Przychodzi
 25 2 |        Soplicowem słońce weszło, i już padło~Na strzechy, i przez
 26 2 |           kłosem budzące kochanka.~Już wróble skacząc świerkać
 27 2 |     świerkać zaczęły pod strzechą,~Już trzykroć gęgnął gęsior,
 28 2 |      wywijając pasek z ogórkami.~ ~Już na dziedzińcu słychać myśliwskie
 29 2 |            i oczyma śledził.~Dawno już nie był w polu; na szarej
 30 2 |             Gerwazy się odmienił i już od lat wielu~Ani był na
 31 2 |           brzmiał aż do poranku;~A już gotowe stały cugi i podwody,~
 32 2 |          jego gospody".~ ~Przeszli już kilka komnat; Gerwazy w
 33 2 |       swoim domu się zagnieździł~I już miał się oświadczać, lecz
 34 2 |    popierał~Prawo trzeciego maja i już szlachtę zbierał,~Aby konfederatom
 35 2 |          Więc uciekli pod lamus; a już był poranek.~Pan Stolnik
 36 2 |           kaszkiet w trawę padał~I już się rzadko który zza ściany
 37 2 |       Potem rzekł kończąc: "Moskal już wrota wywalał;~Bo po śmierci
 38 2 |        Okiem powrócił w ogród: ale już w ogrodzie~Nie było jej;
 39 2 |          kożuszek.~ ~Panie starsze już wcześniej wstawszy piły
 40 2 |          jarzyny;~Tam wpadł zając: już Kusy, już go Sokół imał,~
 41 2 |         Tam wpadł zając: już Kusy, już go Sokół imał,~Gdy Sędzia
 42 2 |            Miał coś ważnego zadać; już ksiądz ledwo dyszał,~Kiedy
 43 2 |           gniew, wyzwanie - i szło już do pięści.~ ~Więc ku nim
 44 2 |         skroniach włosy~Poprawili, już groźne ucichły odgłosy,~
 45 2 |           podbiegł do Jurysty,~Gdy już sobie gestami grozili szermierze,~
 46 3 |          Nie wiedząc, że napastnik już z przeciwnej strony~Zbliżył
 47 3 |         niej, i kłaniał się nisko.~Już głowę odwróciła i wzniosła
 48 3 |            jak kraska spłoszona,~I już lekkie jej stopy wionęły
 49 3 |           pośpieszał~Na śniadanie; już późno, chciałem na czas
 50 3 |            mówił o śniadaniu;~Może już wszyscy wiedzą o jego spotkaniu;~
 51 3 |            go myśli nawiedzić albo już nawiedził.~Tak Hrabia był
 52 3 |       niezły szlacheckiego chleba;~Już mu też czas obmyśleć los,
 53 3 |         niech do domu wróci,~Mając już i znaczenie, i znajomość
 54 3 |         zamysły;~A więc o Tadeusza już wyrzekli losie~I chcą, by
 55 3 |           nic nie szkodzi;~Czas by już Zośkę wreszcie wydobyć z
 56 3 |          zamknięcia,~Bo wszakci to już pono wyrasta z dziecięcia".~ ~
 57 3 |               Choć Hrabia Telimenę już dawniej widywał~W domu Sędziego,
 58 3 |       lekka rączkę Telimeny.~Kilka już upłynęło minut cichej sceny;~
 59 4 |           do Jankiela.~Przy każdym już szumiała siwą wódką czarka,~
 60 4 |            i miodem.~Byłem tam lat już..." Robak przerwał mu: "
 61 4 |           i skrobiąc się w głowę -~Już to szlachcie, to jeszcze
 62 4 |         Przeprowadzała księdza; on już był za drzwiami.~ ~On już
 63 4 |          już był za drzwiami.~ ~On już pierwej przez okno ujrzał
 64 4 |        trupa.~ ~Za temi jeziorkami już nie tylko krokiem,~Ale daremnie
 65 4 |       zapuszczać się okiem,~Bo tam już wszystko mglistym zakryte
 66 4 |    przeżuwa,~Jeleń zgrzybiały, gdy już ledwie nogi suwa,~Zając
 67 4 |        suwa,~Zając sędziwy, gdy mu już krew w żyłach krzepnie,~
 68 4 |         żyłach krzepnie,~Kruk, gdy już posiwieje, sokoł, gdy oślepnie,~
 69 4 |     skrzywi,~Że zamknięty na wieki już gardła nie żywi,~Idą na
 70 4 |           I długo potem, ręką pana już głaskane,~Drżą jeszcze u
 71 4 |             Teraz Wojski z obławą, już od matecznika~Postawiwszy
 72 4 |       dowiedział, że niemało czasu~Już przeszło, jak ogary wpadły
 73 4 |           na trop, grają,~Ujadają: już nie jest to powolne granie~
 74 4 |            Nie mogą dłużej czekać! Już ze stanowiska~Jeden za drugim
 75 4 |           strzeżone~Ku polom, skąd już zeszły strzelcy rozstawione,~
 76 4 |           błyska~I łapa z pazurami już się na łby spuszcza;~Pobledli,
 77 4 |         zwierz za nimi wspiął się, już pazury~Zahaczał, chybił,
 78 4 |          ladaco,~To niedźwiedź, tu już nie żal poszukać odwetu,~
 79 4 |    paniczowie,~A niedźwiedź z tyłu już - już na Hrabiego głowie,~
 80 4 |            niedźwiedź z tyłu już - już na Hrabiego głowie,~Ostatniego
 81 4 |           zionie aromatem.~ ~Bigos już gotów. Strzelcy z trzykrotnym
 82 4 |    zagasłych wulkanów.~ ~Kiedy się już do woli napili, najedli,~
 83 4 |      strzale upadła bez duchu,~Ale już pierwej niosła z dziesiątek
 84 4 |         dojdźże! jaki sposób?~ ~Tu już krzyknęli: <<Dosyć! Trzeba
 85 4 |      trybem, nie rzeźniczym,~Dosyć już mety zbliżać, widzę, żeście
 86 4 |          spod koni~Smyknął szarak; już Kusy, już go Sokoł goni.~
 87 4 |          Smyknął szarak; już Kusy, już go Sokoł goni.~Psy wzięto
 88 4 |            nim strzelcy poszczuli, już za nim pobiegły.~Rejent
 89 4 |       dalej, tym bardziej dłużeje,~Już rwie się wpół, już znikła
 90 4 |        dłużeje,~Już rwie się wpół, już znikła owa szyja pyłu,~Głowa
 91 4 |       znikła owa szyja pyłu,~Głowa już blisko lasu, ogony - gdzie
 92 4 |            uwagą.~ ~Ledwie dniało, już z jednej strony taradejką~
 93 5 |          dziedzic, powabnej urody;~Już trochę zakochany! Cóż? może
 94 5 |           Przy tem dla Telimeny ma już obowiązki,~Mężczyźni, póki
 95 5 |           Tylko stary pjanica, gdy już spali trzewa,~Brzydzi się
 96 5 |           słowy:~ ~"Kochana Zosiu, już też całkiem zapominasz~I
 97 5 |          umurzaną dziatwą chłopską już do woli~Napieściłaś się!
 98 5 |       ruszasz się jak parafijanka.~Już ja temu wszystkiemu na przyszłość
 99 5 |           z radości.~"Ach, Ciociu! już tak dawno nie widziałam
100 5 |     widziałam, to był gołąb dziki;~Już mi troszeczkę nudno tak
101 5 |         ciągle pod nos mruczał,~Że już jesteś dorosłą; sam nie
102 5 |           jak się ja poprawię".~ ~"Już - rzekła ciotka - z dwojga
103 5 |            koni!~I gwar myśliwców; już są pod bramą: to oni!~Wziąwszy
104 5 |      Chciał coś do niej przemówić, już usta otworzył,~Ale spójrzawszy
105 5 |       przyklęka, upada~I nie mogąc już powstać, kręci się po darni.~
106 5 |        Podkomorzyna.~Sędzia, kiedy już gości jak trzeba ustawił,~
107 5 |       znowu jej wzroku promieniem:~Już ten wzrok, jako księżyc
108 5 |           Pierwszy wieniec i sławę już wziął sługa boży,~Skórę
109 5 |        jest o fundum dworskie.~Mam już projekt zamiany, fundum
110 5 |            plan przyszłej zamiany:~Już był w połowie rzeczy, gdy
111 5 |           odmruknął Hrabia. - Dość już tej gawędy!~Nudźcie drugich
112 5 |     waszymi względy i urzędy.~Dość już głupstwa zrobiłem wdając
113 5 |            stołków i butelek razy,~Już zachwiał się, już czeladź
114 5 |            razy,~Już zachwiał się, już czeladź zakasawszy pięście,~
115 5 |          Cofali się ku drzwiczkom; już dochodzą progów,~Gerwazy
116 5 |            w wojnie.~Obrał drugie; już ławę jak taran murowy~W
117 5 |          tył dźwignął dla zamachu, już ugiąwszy głowy,~Z wypiętą
118 5 |         straszna w ręcznej bitwie,~Już była zaniechana podówczas
119 5 |      zgraję, co mu ucztę przerwie,~Już goni, ma ją szarpać, wtem
120 5 |      wsparty,~Rurą ku niemu wije i już cyngla tyka;~Wilk uszy spuszcza,
121 5 |       zadał, uderzając z góry.~Ale już goście tłumnie wychodzili
122 5 |         zaklęte mają nieboszczyki.~Już na poddaszu trzykroć krzyknęły
123 5 |       wielka praca;~Pan spać lubi, już późno, drugi kur już pieje;~
124 5 |         lubi, już późno, drugi kur już pieje;~Ja tu będę pilnować
125 6 |           wróżby słoty.~Gospodarze już dawno wyszli do roboty.~ ~
126 6 |          dawno wyszli do roboty.~ ~Już zaczęły żniwiarki swą piosnkę
127 6 |          naonczas spokojnie,~Dawno już wieści głuche biegały o
128 6 |         zapałem -~Z układów kwita, już je skończyłem, zerwałem".~"
129 6 |           trzeba tę rzecz zatrzeć.~Już mię znudziło wreszcie na
130 6 |           Słyszałeś pewnie, o czem już gadają wszędzie,~O czem
131 6 |     przynosiłem nieraz:~Teraz czas już powiedzieć wszystko, czas
132 6 |          powiedzieć wszystko, czas już teraz!~Ważne rzeczy, mój
133 6 |           biegłem, wojsk forpoczty już stały nad Niemnem;~Napoleon
134 6 |        stały nad Niemnem;~Napoleon już zbiera armiję ogromną,~Jakiej
135 6 |       Dąbrowski, nasze orły białe!~Już są w drodze, na pierwszy
136 6 |        Pamiętasz? gadali:~Napoleon już idzie! i my już czekali!~
137 6 |           Napoleon już idzie! i my już czekali!~Gadano: już w Koronie,
138 6 |            my już czekali!~Gadano: już w Koronie, już Prusaka pobił,~
139 6 |             Gadano: już w Koronie, już Prusaka pobił,~Wkracza do
140 6 |            pokój; skrzywdził mnie, już zapozwałem,~Czyż wypada..."~
141 6 |            sęp nad chmury.~ ~Woźny już dawniej wyszedł ku domowi
142 6 |         ogród konopny.~ ~Wprawdzie już wtenczas w Litwie nie było
143 6 |        Wiedzieć nie mógł, bo dawno już pozwów nie naszał.~Choć
144 6 |           Nie zasiane, na grzędach już porosły brzozki;~Przecież
145 6 |      słońcem, zakończył pacierze~I już się do swojego gospodarstwa
146 6 |          aksamit zielonej darniny.~Już króliki na łapkach stoją,
147 6 |      skutku narad koło domu krążą:~Już izbę napełnili, kupią się
148 7 |       dziwią się, że o klęsce owej~Już wiemy; krzyczą Niemcy: <<
149 7 |    nazywany powszechnie Zabokiem).~Już wzniósł głowę, słuchają
150 7 |    Francuzi? Kto nimi dowodzi?~Czy już wojnę zaczęli z Moskwą?
151 7 |            całej uważałem,~Podział już jest zrobiony, idę tym podziałem.~
152 7 |         społecznym,~Podział władzy już tylko jest skutkiem koniecznym..."~ ~"
153 7 |        plusk, raz cara zmoczyć,~To już by on nie wrócił ni kijowskim
154 7 |           Parą wicin mizernych, to już zań gardłujesz?~Zapomniałeś,
155 7 |          sama zechce>>. Łotr! łże, już ją komuś swata.~Słyszałem;
156 7 |            komuś swata.~Słyszałem; już ja się tam na wesele wkręcę,~
157 7 |            toczy, dekrety wyrabia,~Już nikt z was pomóc nie chce
158 7 |      Brzytwa - Bracia nie odpędzą;~Już co wy namydlicie, to ja
159 7 |         się rejteruje,~Odcina się, już ranny, przyparty do płotów,~
160 8 |         kończą stroić instrumenty.~Już trzykroć wrzasnął derkacz,
161 8 |            pierwszy skrzypak łąki,~Już mu z dala wtórują z bagien
162 8 |       wtórują z bagien basem bąki,~Już bekasy do góry porwawszy
163 8 |    księżycem świeci posrebrzona.~ ~Już naprzeciw księżyca gwiazda
164 8 |     gwiazda jedna, druga~Błysnęła; już ich tysiąc, już milijon
165 8 |          Błysnęła; już ich tysiąc, już milijon mruga.~Kastor z
166 8 |          drodze zwiedzał szlachtę, już to dla zabawy,~Już dla popularności;
167 8 |       szlachtę, już to dla zabawy,~Już dla popularności; wstąpił
168 8 |          dawać posłuchanie.~ ~Inni już śpią. Tadeusz po sieniach
169 8 |      mówiąc gładził go pod brodę).~Już w ucho szepnął o tem mnie
170 8 |         Omyłka! cóż? nieszczęście! już trudno naprawić!~Nie, drogi
171 8 |           Bądźcie tylko cierpliwi, już jest na to rada;~Biorę na
172 8 |         Dobrodzieja~Nie przyda się już na nic! Ach! próżna nadzieja!~
173 8 |           tu w tem jakaś zawiłość.~Już mnie gadano, jużem kroki
174 8 |    powtórzył.~Jutro jadę, zrobiłem już postanowienie,~I dalbóg,
175 8 | postanowienie,~I dalbóg, Telimeno, już go nie odmienię".~"Ja -
176 8 |            bezeceństwa;~Twe sztuki już nie zwiodą innych, jak mnie
177 8 |        jedź! tylko stój!" - Ale on już szybkim biegiem~Wyprzedził
178 8 |      biegiem~Wyprzedził ją daleko; już - stanął nad brzegiem.~ ~
179 8 |         twarz młodziana~Smagława i już męskim puchem osypana.~Prawy
180 8 |         mógł, co się z nim dzieje,~Już go chwycili; biegą do dworu,
181 8 |            a nóż miał w rękawie.~ ~Już mieli zacząć bitwę, lecz
182 8 |           Wtem zatrzeszczały tyki, już Protazy w chmielu -~"Protestuję!" -
183 8 |       ostatni strzał działa,~Ustał już wszelki opor w Soplicowskim
184 8 |        prosięta koląc pod łopatki.~Już rzeź zagraża ptastwu. Czujne
185 8 |       jakiż zapał cię unosi!~Nigdy już odtąd gniewnej nie przebłagasz
186 9 |            Zaledwie która bzyknie, już długimi nogi~Obejmuje ją
187 9 |         bronić się - po czasie!~Bo już był skrępowany we swym własnym
188 9 |    wiedział ni wtenczas, ni potem.~Już też i słońce wschodzi, krwawo
189 9 |          Litwie całéj~Ogłoszonych; już pod stół wasze trybunały.~
190 9 |            takową psotę~Pójdziecie już to najmniej w sybirną robotę".~ ~"
191 9 |           Jankiel, szpieg, którego już rząd dawno śledzi,~Jest
192 9 |          dwaj oficerowie -~Czas by już zjeść i wypić Pana Sędzi
193 9 |          za nim, wołają żołnierzy,~Już trzech najbliższych domu
194 9 |            domu na pomoc im bieży;~Już przeze drzwi włażą trzy
195 9 |         kłodzie Chrzciciela.~ ~Ten już miał ręce wolne, gotowe
196 9 |            lecz zalany krwią proch już nie spalił;~Sierżant u nóg
197 9 |         rozcięto powrozy,~Szlachta już wolna wpada na kwestarskie
198 9 |           Jegry nie mogą strzelać, już walczą wręcz, z bliska -~
199 9 |           walczą wręcz, z bliska -~Już stal, ząb za ząb o stal
200 9 |      kłodek lewe szlachty skrzydło~Już jest bliskie zwycięstwa;
201 9 |           z dołu.~ ~Lecz Kropiciel już pewne porzuca zwycięstwo,~
202 9 |            dzida i siekiera,~Teraz już zaniedbany, i tylko na flocie~
203 9 |        musiał tylko siebie bronić.~Już mu Proporszczyk dzidą lekką
204 9 |            dzidą lekką ranę zadał,~Już wznosząc w górę berdysz,
205 9 |           pod nogi.~Skruszył kość; już Proporszczyk szponton z
206 9 |        Wchodząc z pułkiem Kozaków, już bramę otwierał~I jak jeden
207 9 |            Chrząsnęła broń, a była już dawno nabita;~Krzyknął: "
208 9 |            przecież dwóch Maciejów~Już zraniono i poległ jeden
209 9 |     wkrótce dziedziniec oczyszczą.~Już aż po szybach dworu zaczynają
210 9 |             strzela z boku,~Szereg już pół dziedzińca przeszedł
211 9 |         Konewki zdrowie;~Bez niego już by było dziś po Soplicowie!~ ~
212 9 |       zginąć rad dla jej obrony.~ ~Już szereg jegrów w marszu na
213 9 |   Chrzciciel ich dobija.~ ~Stodoła już daleko; bojąc się odwodu~
214 9 |            naprzód się przywitać).~Już spotkały się szpady i zaczęły
215 9 |            dębowy~Pochylił się, bo już był wygnił do połowy,~Groził
216 9 |          głębinę.~ ~Trzasnął słup: już sernica chwieje się i wali~
217 9 |         Trójkąt w sztuki pryska,~A już w środku Kropidło grzmi,
218 9 |           w środku Kropidło grzmi, już Brzytwa błyska,~Siecze Rózga,
219 9 |          rozpierzchłych puszcza.~ ~Już tylko ośmiu jegrów z sierżantem
220 9 |           Ledwie ołów prześwisnął, już Gerwazy wstawał,~Już wskoczył
221 9 |  prześwisnął, już Gerwazy wstawał,~Już wskoczył w dym; dwom jegrom
222 9 |      Gerwazy~Z mieczem krwawym. ~ ~Już szlachta odzierżyła pole,~
223 10|         słońce zbiegło~Z południa, już ich stado pół niebios obległo~
224 10|    przewidując nazbyt mocną burzę,~Już w las ciągną, podobne wznoszącej
225 10|          ponuro, żółtawo-czerwona;~Już chmura, roztaczając cienie
226 10|     Ryknęły jak niedźwiedzie. ~ ~A już deszcz wciąż pluszczy,~Jak
227 10|           buchają warstami całemi.~Już zakryły się całkiem niebiosa
228 10|          dukatami:~"Państwo Lachy, już jest ta gadka między wami,~
229 10|         Ale teraz powiem o tem,~Co już mówiłem temu szlachcicu,
230 10|          ty z długim rapierem,~Czy już byłeś u Płuta, czyś się
231 10|           jak gdyby znać dawał,~Że już wszystko załatwił. - Lecz
232 10|            Że Płut nie wyda! gadać już nie będzie z nikim!"~Potem
233 10|         carem raz się zwadził,~Ten już z nim na tej ziemi nie zgodzi
234 10|     Szlachta żegna się śpiesznie i już w drogę rusza.~ ~Ale Sędzia
235 10|            rzekł do Księdza: "Czas już, żebym ci powiedział~To,
236 10|         prosi;~Mówiłem z Telimeną; już nam nie przeszkadza.~Zosia
237 10|          przypomni młodzieniec, że już jest małżonek,~Zaraz w nim
238 10|        całując rękę,~Rzekł: "Pani! Już ja muszę pożegnać Panienkę;~
239 10|         Mój Hrabio, śpiesz się, bo już późno".~A ksiądz Robak: "
240 10|           Bogiem!"~I zapłakał... A już był Tadeusz za progiem.~ ~"
241 10|           Rębajło - rzekł Ksiądz - już mię nie zatrwożą~Gniewy
242 10|          Gniewy ludzkie, bo jestem już pod ręką Bożą;~Zaklinam
243 10|         rzecz przecinał,~Jak gdyby już ją kończył, i znowu zaczynał.~ ~
244 10|        duszy mojej! ~*~ ~Tymczasem już szeptała o tem okolica,~
245 10|          serca,~Ale i on...~ ~Żeby już raz otwarcie był mnie zrekuzował,~
246 10|         łzami~I pierś zbyt pełną i już wybuchnąć gotową,~Chytry
247 10|         pogodny!~Taki anielski, że już nie wiem, już nie miałem~
248 10|         anielski, że już nie wiem, już nie miałem~Odwagi zagniewać
249 10|       chciałem serce me otworzyć~I już się nawet przed nim do prośb
250 10|       polewkę!~ ~*~ ~"W końcu, sam już nie wiedząc, jak sobie poradzić,~
251 10|             zapomniał się, szalał.~Już chciałem znowu upaść ojcu
252 10|             bracie?>>~Nie pamiętam już zgoła, co mu na to rzekłem,~
253 10|            Bo wszakże zdarzało się już nieraz na świecie,~Że kto
254 10|            zdało mi się zrazu, żem już serce zmienił,~I rad byłem
255 10|          zbierał przyjacioły,~Mnie już nie prosił - na cóż byłem
256 10|        zabija dziecię własne, mnie już zabił,~Zniszczył - Jadę
257 10|          Ksiądz przerwał: "Bracie, już nie pora.~Miałem tam strzał
258 10|         teraz draśniono - gangrena~Już tu - znam się na ranach,
259 10|     przemoskwicić!~Szatan radził - już byłem możny i bogaty;~Gdybym
260 10|        kijmi zraniła me plecy,~Raz już wiedli na Sybir; potem Austryjacy~
261 10|    gabinecie~Stanęła wojna; Cesarz już po całym świecie~Ogłasza
262 10|            Panem Bogiem.~ ~Właśnie już noc schodziła i przez niebo
263 11|       chude,~Nie biegło na ruń, co już umaiła grudę,~Lecz kładło
264 11|         trwogą wracające ptaki.~Bo już bocian przyleciał do rodzinnej
265 11|          król westfalski Hieronim.~Już zajęli część Litwy od Grodna
266 11|   Soplicowie: dostatek i sztuka.~ ~Już wschodził uroczysty ~dzień
267 11|      wracać między spółniebiany.~ ~Już ostatnie perły gwiazd zamierzchły
268 11|             Widać tęczę, źrenicę - już promień wytrysnął,~Po okrągłych
269 11|       ewangeliją narodową Litwy.~ ~Już przyszło oficerów kilku,
270 11|     Ryszpans jenerał~Na pół pobity już się do odwrotu zbierał,~
271 11|            z Koroną,~Toć tem samym już wszystko zgodzono, zgładzono".~ ~"
272 11|      Klucznik - zwać ją trzeba,~Bo już dorosła, nie jest dziewczyną
273 11|            że przeszłej zimy byłaś już gotowa~Dać słowo mnie? Ja
274 11|           nieśmiało:~"Nie pamiętam już dobrze, co się dawniej działo;~
275 11|           Jużci, jeżeli kocham, to już chyba Pana".~ ~Tadeusz,
276 11|         Żałośnie! Biegą szczwacze: już leży bez ducha,~A charty
277 11|            kuchcie nie uwierzył.~ ~Już goście, zgromadzeni w wielkiej
278 11| dwadzieścia godzin był w urzędzie,~Już włożył mundur siny z polskiemi
279 11|            Hreczeszanka;~Bo Asesor już dawno Telimenę rzucił~I
280 11|             Panna nie nadto młoda, już pono półwieczna,~Lecz gospodyni
281 12|      Gładzi kieszeń, bo kreski ich już ma w kieszeni.~ ~Lecz za
282 12|             Kto zrozumie nie znane już za naszych czasów~Te półmiski
283 12|         zmienił~I odarty ze śniegu już się zazielenił,~Bo lekka,
284 12|     Wojskiego, żeby je przedłużyć:~Już serwis, jak planeta koniecznym
285 12|  koniecznym obrotem,~Zmienia porę, już zboża malowane złotem,~Nabrawszy
286 12|           w izbie powoli topnieją,~Już trawy pożółkniały, liścia
287 12|           zwyczaj chowa?~Niestety! Już i do nas włazi moda nowa.~
288 12|            Patrz, i Kniaziewiczowi już się włos poszarzał,~A ty
289 12|     śmiejąc się fechtował, Rębajło już klęczał,~Objął go za kolana
290 12|          Niżeli narodowych! Kto to już zrozumie!~A muszą też być
291 12|            bez Boga!~Słyszałem, że już podpadł pod klątwy biskupie;~
292 12|       zbliżyć się nie mogą!"~"Dość już tego - przerwała - nie jestem
293 12|         Hrabio, ja jestem kobietą;~Już wiem resztę, przestań mi
294 12|           dla ochłody.~ ~Tam włość już kończy ucztę, krążą miodu
295 12|         krążą miodu dzbany,~Muzyka już się stroi i wzywa na tany;~
296 12|          ważnej rzeczy~Radzić się; już pytałem stryja, on nie przeczy.~
297 12|        woli ich pani.~Teraz, kiedy już mamy Ojczyznę kochaną,~Czyliż
298 12|       zdziwiony i kwaśny Gerwazy:~"Już wiem! - rzekł. - Sędzia
299 12|              rzekł. - Sędzia mówił już o tej wolności!~Lecz nie
300 12|      beletrysta,~Wiersze rabiał. - Już Woźny przeczytał ich trzysta,~
301 12|         nie chcąc słuchać daléj.~ ~Już z rozkazu Sędziego pleban
302 12|             Bo na dziedzińcu zamku już stali parami~Oficery z damami,
303 12|       kozice;~Poczciwi muzykanci - już się skrzypak zżyma,~A kobeźnik
304 12|           drążki oba.~ ~Znowu gra: już drżą drążki tak lekkiemi
305 12|         Lecz strón coraz przybywa, już rozpierzchłe tony~Łączą
306 12|          akordów wiążą legijony,~I już w takt postępują zgodzonemi
307 12|        przy niej sili;~Zazdrośnicy już z pierwszej pary go odbili;~
308 12|             Ustąpił ją drugiemu, a już trzeci śpieszył;~I ten,
309 12|     odszedł bez nadziei.~Aż Zosia, już strudzona, spotkała z kolei~
310 12|         nalewać kielichy.~ ~Słońce już gasło, wieczór był ciepły
311 Ob|            Ks. I w.178:~Podkomorzy już zjechał z żoną i córkami.~
312 Ob|     skrzywi,~Że zamknięty na wieki już gardła nie żywi.~Dzioby
313 Ob|            kto lepiej robi spisą". Już odyniec wpadał, kiedy Wojski
314 1 |            całej przyszłości~Jedna już tylko jest kraina taka,~