Ksiega

 1 2 |      Z głębokiego dumania, na środek wystąpił,~Obiegał zgromadzenie
 2 3 | jastrzębie i kanie, albo nowy środek~Wychowywania drobiu - był
 3 4 |    Ogrodzone parkanem traw. W środek tarasu~Zajrzeć straszno,
 4 4 |   kroków! Nie chybić!~I w sam środek paszczęki! Tak mu zęby wybić!~
 5 7 |  przez tłum się przecisnął~Na środek izby, wkoło Scyzorykiem
 6 7 |      wolnemi kroki~Wyszedł na środek izby, i podparł się w boki;~
 7 9 |   Mierzy to po galonach, to w środek trójkąta,~Gdzie stał sztab;
 8 9 |     Nie bądź tchórz, wyjdź na środek, bij się honorowie,~Po żołniersku". -
 9 9 | Strzelił i trafił - blisko, w środek kapelusza.~Okręcił się Tadeusz,
10 9 |    Zrejterować się i wpaść we środek swych szyków.~ ~Znowu Dobrzyńscy
11 12|       ze skarbca dobyty zajął środek stoła~Ogromnym kręgiem na
12 12|       I ciekawi przez głowy w środek zaglądają;~W środku marszałek
13 12|     że nie odmawia; więc go w środek wiodą,~Podają krzesło, usiadł,