Ksiega

 1 1 | Świeciły się z daleka pobielane ściany,~Tym bielsze, że odbite
 2 1 |          Wbiega i okiem chciwie ściany starodawne~Ogląda czule,
 3 1 |      podłoga wysłana kamieniem,~Ściany bez żadnych ozdób, ale mur
 4 2 |         się kilkakroć o zamkowe ściany:~Przysiągłbyś, że krzyk
 5 2 |        już się rzadko który zza ściany wykradał.~ ~Stolnik, widząc
 6 4 |  rozwarłszy się w obie uderzyła ściany;~Wyskoczył, patrzył wkoło
 7 4 |         strzecha roztrzęśniona.~Ściany dymne i brudne jak czarna
 8 4 |       ogromna sala. Koło każdej ściany~Ciągnie się wielonożny stół,
 9 6 |          spichrz i chatę,~Ujrzy ściany od ziemi do szczytu pstrokate~
10 9 |    wzniesioną do góry,~Lgnąc do ściany, czatował jako kot na szczury,~
11 9 |     Świecą się pod lipami twoje ściany białe~Jeśli tam dotąd szlachty
12 9 |       się za płoty, studnię, za ściany obory;~Hrabia z jazdą ma
13 12|     ciężki jego miecz ciągną ze ściany,~Dziad śmieje się, choć