Ksiega

 1 1 |     podmurowany;~Świeciły się z daleka pobielane ściany,~Tym bielsze,
 2 2 |       łysinę wielką, świecącą z daleka~I naciętą od licznych kordów
 3 2 |       Który od swej łodygi aż w daleką stronę~Wtoczył się jak gość
 4 4 |      cyces" nazywają.~Słowem, z daleka karczma chwiejąca się, krzywa,~
 5 4 |    muzyka puszczy gra do nich z daleka.~Psy nurtują po puszczy
 6 4 |         za nim, psy za pyłem; z daleka się zdało,~Że zając, pył
 7 5 |       jak Robak mógł strzelić z daleka;~Ja zaś znałem drugiego;
 8 7 |     zdradził.~Mickiewicz stał z daleka, ni krzyczał, ni radził,~
 9 8 |        drudzy;~Wojski, stojąc z daleka, poglądał ciekawie~W oczy
10 11|        sąsiedztwa, z bliska i z daleka:~Rzekłbyś, ptasiego tylko
11 12|         Cesarz idzie do Moskwy! daleka to droga,~Jeśli Cesarz Jegomość
12 12|      zgodzisz się żyć na wsi? z daleka od świata!~Jak ziemianka!"~
13 12| pierwszej parze,~Ledwie widna z daleka; na wielkim obszarze~Zarosłego