Ksiega

 1 1|        bo od rana wiedział,~Że u wieczerzy będzie z mnóstwem gości
 2 1| Bernardyńskie; cóż o tem gadać u wieczerzy?~Są tu świeccy, do których
 3 1|    musieliśmy siadać,~Niepodobna wieczerzy na później odkładać:~Goście
 4 1|          nie widział, bo zaraz z wieczerzy~Wszyscy poszli za gośćmi,
 5 2| najpóźniej zasnął; z wczorajszej wieczerzy~Wrócił tak niespokojny,
 6 3| zbieraniu i czyszczeniu broni;~U wieczerzy zaledwie kto przysiadł do
 7 5|    dzwonek z Soplicowa -~ ~Hasło wieczerzy. Pora powracać do domu,~
 8 5|        pamiętano takiej posępnej wieczerzy;~Tylko pukanie korków i
 9 5|         Ażeby po staremu bawić u wieczerzy,~Nie milczeć i żuć: czy
10 6|          był, Księże, w zamku na wieczerzy,~Poświadczyłbyś, jak Hrabia
11 8|       duchy w kraje marzeń.~ ~Po wieczerzy i Sędzia, i goście ze dworu~
12 8|          psów, gryzących ostatki wieczerzy,~Chwyta wszystkich za serca,