Ksiega

 1 1 | szczególniej mu słowo "ciocia" koło ucha~Brzęczało ciągle jako naprzykrzona
 2 2 |        mnóstwem głosów szepce mu do ucha.~ ~Tam derkacz wrzasnął
 3 2 |         Szabli, i wielkich wąsów od ucha do ucha.~Owoż pan Stolnik
 4 2 |           wielkich wąsów od ucha do ucha.~Owoż pan Stolnik nieraz
 5 4 |             próżno myśliwi natężają ucha;~Próżno, jak najciekawszej
 6 5 |            Głowę wyciągnął na bok i ucha przyłożył,~Oczy rozwarł
 7 5 |           szumi taratatka,~Z lewego ucha spadła w tył konfederatka;~
 8 8 |              Tadeusz końca czeka, a ucha nadstawia.~ ~Słyszy wewnątrz
 9 12|             pas zatknął i przyłożył ucha,~Ów dłoń przy uchu trzyma
10 12|          długie; a zawsze od lewego ucha~Ciąć oburącz, to przetniesz
11 12|         niej głowę, chce szepnąć do ucha;~Dama głowę odwraca, wstydzi
12 1 |            na żale ten świat nie ma ucha,~Gdy ich co chwila nowina