Ksiega

 1 1 |   dał Podkomorzynie,~Tadeusz Telimenie, Asesor Krajczance,~A pan
 2 1 |    lepiej się wypytać~O pani Telimenie, lecz go nie mógł schwytać;~
 3 3 |    obróciwszy czuły wzrok ku Telimenie:~"Cóż zostaje?" - a ona
 4 5 |  Uwiązawszy w plecionkę daje Telimenie;~Ta ją do głowy Zosi przyszpila
 5 5 | odwrocie mieli nieco trwogi:~Telimenie zdało się, że raz spoza
 6 5 |   umizgał się tylko na złość Telimenie;~Bo głowę odwracając niby
 7 5 |   niby nieumyślnie,~Coraz ku Telimenie groźnem okiem błyśnie. ~ ~
 8 5 |        kokiety",~Utkwiwszy w Telimenie oczy jak sztylety.~ ~Nie
 9 6 |     biednym stanie,~Jacek ją Telimenie dał na wychowanie,~Słysząc,
10 8 |     wyrządził wielką krzywdę Telimenie,~Że go słusznie skarżyła,
11 10|     się i rzuciwszy wzrok ku Telimenie:~"Ileż - rzekł - jest piękności
12 10|    że dziś chciałem na cześć Telimenie~U ołtarzów Hymena zapalić