Ksiega

 1 2 |   cudnym widokiem,~Stał cicho. Słysząc tętent towarzyszów w dali,~
 2 6 |   Telimenie dał na wychowanie,~Słysząc, że jest osoba dobra, świat
 3 9 |       Na odsiecz mu przybiegli słysząc o napadzie,~Zwłaszcza że
 4 9 |       to ruskie przysłowie".~ ~Słysząc to Major wstaje i od gniewu
 5 9 |       bronić~Z rozkazu stryja, słysząc, że coraz to gorzéj~Wre
 6 9 |       dworzan na koń wsadził~I słysząc strzały, w ogień jazdę swą
 7 9 |    batalijonu komenda należy".~Słysząc to Ryków szpadę podniósł,
 8 9 | jegrami zbytki".~ ~Podkomorzy, słysząc to, karabelę wznasza~I przez
 9 10|    bitwę się nie wmieszał,~Ale słysząc, że radzą, głosować pośpieszał.~
10 10|      łzę uroni!~ ~*~ ~"Biedna, słysząc o moim odjeździe, pobladła,~
11 11|     nieba wciąż jęczą żurawie.~Słysząc to nocni stróże pytają w
12 1 |   pałacem przelatując wiosną~I słysząc zaklętego chłopca skargę