Ksiega

 1 2|     wszystkiem, prosto ku nim skoczył,~Mijając bramę, ogród, płoty,
 2 4|       polowanie,~Pan zaspał". Skoczył z łóżka i obu rękami~Pchnął
 3 4| osiodłany,~Wziął więc flintę, skoczył nań i jak opętany~Pędził
 4 4| dwórurki;~Chybili. Niedźwiedź skoczył, oni tuż utkwiony~Oszczep
 5 5|    szyję, za stopy, kolana.~ ~Skoczył Tadeusz, myśląc, że jest
 6 6|      derkacza tropi,~Aż nagle skoczył przez płot i wpadł do konopi.~ ~
 7 6| odwagi.~Wiadomo, że sam jeden skoczył z wałów Pragi~Bronić pana
 8 7|     Scyzorykiem zmierzył.~Żyd skoczył, wpadł w tłum;~Klucznik
 9 7|   przyparty do płotów,~Gdy mu skoczył na odsiecz Zan i trzech
10 8|       Padła zemdlona - Hrabia skoczył ją ratować,~Zadziwiony i
11 9|      Panienkę..."~ ~To mówiąc skoczył, chwycił Telimeny rękę~I
12 9|    się odwodu~Długiego, Ryków skoczył pod parkan ogrodu,~Tam pierzchającą