Ksiega

 1 2 |      jego rany~Obmoczyłem mój rapier, Scyzorykiem zwany~(Zapewne
 2 4 |  Dowejko;~Nie czekając dobywa rapier spod kirejki:~Czach, czach,
 3 6 |    Woźnego głową trzymał goły rapier,~Krzycząc: "Albo cię zetnę,
 4 7 |       słup błyszczący:~Był to rapier sążnistej długości, szeroki~
 5 10|       szlachcicu, co długi~Ma rapier, że Płut pierwszy komendant,
 6 10| białemi zęby, a wąsy najeżał;~Rapier z rąk upuszczony przy ziemi
 7 10|   prawą ręką imał,~Cisnąc ją; rapier, z tyłu za nim wyciągniony,~
 8 12|       I z zadziwieniem wielki rapier opatrywał,~I innym oficerom
 9 12|    oficerów mógł podnieść ten rapier do góry.~Mówiono, że Dembiński,
10 12|       żelaznym drągiem;~I tak rapier na probę szedł z rąk do
11 12|   ręku najsilniejszy.~Ująwszy rapier, lekko jakby szpadę dźwignął~
12 12|    boleję,~Czy po śmierci ten rapier mój nie zerdzewieje!~Otóż