Ksiega

 1 2 |       ostępy i knieje,~Która, niestety, i tak zaniedbuje łowy,~
 2 3 | wiedząc, na kogo się gniewał;~Niestety, mało znalazł! nadto się
 3 3 |       urocze,~Złote, srebrne, niestety! więc to była słoma?~ ~Hrabia
 4 3 |      na zielony liść klonu.~ ~Niestety!~Wszystkie tego obrazu wdzięki
 5 4 |    drżąc z bojaźni~I radości, niestety! ujrzał najwyraźniej,~Przypomniał,
 6 5 |       pod brodą się chroni!~ ~Niestety! Czuł Tadeusz, jak jest
 7 5 |       Telimena, krzyknąwszy: "Niestety!"~Wzniosła oczy, powstała
 8 9 |   boku przybita;~Ruszył lewą, niestety! czuje, że go duchy~Spowiły
 9 9 |  drabi. - Poznał ich Gerwazy, niestety!~Moskale!!! ~ ~Nieraz Klucznik
10 10|   smutnemi rzuciwszy oczyma:~"Niestety - rzekła - widzę, że cię
11 12| Litwie ten się zwyczaj chowa?~Niestety! Już i do nas włazi moda
12 12|        Bezbronnego człowieka, niestety, sprzątniono!~A i to, Bóg