Ksiega

 1 3 |           Zaczęli więc rozmowę o niebios błękitach,~Morskich szumach
 2 3 | peizażysta który pierwszej mocy?~Niebios, niebios potrzeba!" ~"Nasz
 3 3 |         pierwszej mocy?~Niebios, niebios potrzeba!" ~"Nasz malarz
 4 3 |          Wysuwają nóg rzędy i po niebios sklepie~Przelatują jak tabun
 5 3 |        płynie~Cicho, z wolna, po niebios błękitnej równinie!"~ ~Hrabia
 6 4 |         gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu!~ ~Wojski obiedwie
 7 8 |        niedostatku wody; więc na niebios stropie,~Tak dla osobliwości,
 8 8 |        Oczy wodził po polach, po niebios obszarze:~Pewnie układał
 9 10|      południa, już ich stado pół niebios obległo~Ogromną chmurą;
10 10|          jedną stroną na wpół od niebios oddarta,~Ku ziemi wychylona
11 11|     gwiazd zamierzchły i na dnie~Niebios zgasły, i niebo środkiem
12 12|        był ciepły i cichy;~Okrąg niebios gdzieniegdzie chmurkami