Ksiega

 1 1 |     lubię;~Gładź drużkę jak po duszy, a bij jak po szubie.~Ja
 2 2 |       Gerwazy ma choć za grosz duszy~I tyle sił, że jednym małym
 3 2 |  pobladły, drżący i prawie bez duszy.~<<Jak śmiesz>> - krzyknął
 4 5 |     zastąpić sumnieniem,~Chłod duszy ogrzać znowu jej wzroku
 5 5 |    ciepła,~Błyskał po wierzchu duszy, która do dna krzepła...~
 6 5 |  gorzkie słowa i przetrawiał w duszy,~Okropną miał biesiadę.
 7 9 |    bzyka, leżą wszyscy jak bez duszy,~Chociaż byli chwytani silnymi
 8 9 | bernardyn, bardzo myślę o twej duszy!~Śmierć i sztabsoficerów
 9 10|       co się wtenczas działo~W duszy mojej! ~*~ ~Tymczasem już
10 10|       przecież trochę ludzkiej duszy,~Jak ślimak rogów!~ ~Ach!
11 12|    przebrał.~Widno, że mu frak duszy połowę odebrał.~Stąpa, jakby
12 1 |        pomyślić - nie mieliśmy duszy!...~Bo naród bywa na takiej