Ksiega

 1 4 | Szepnął ktoś do szlachcica: <<Daj kreskę Dowejce!>>,~A ten
 2 5 | Nauczę ciebie mores, błaźnie! Daj go katu!~Względy, urzędy
 3 6 |     interesie całym~Z Hrabią, daj pokój; skrzywdził mnie,
 4 7 |       nie strachaj -~Bij, nie daj się - postępuj często, gęsto
 5 7 |     Mówię Sędziemu: <<Sędzio, daj Zosię dla Saka!>>~On mówi: <<
 6 8 |     go przywiedzie do nas; co daj Boże!"~ ~Na to rzekł Wojski,
 7 8 | prędko, jutro jechać w drogę.~Daj mi, 5tryjaszku, tylko twe
 8 9 |     jak weźmiesz, na klasztor daj jakie trzy grosze~I dla
 9 9 |      Hulać, to hulać! Sędzio, daj beczkę siwuchy!~Major pozwoli,
10 9 |     lecz w tem nie ma musu".~"Daj, Sędzio - szepnął Robak -
11 11|      Popraw się, Soplica!~Nie daj się magnatowi, to wstyd
12 12|  pojedynek.~Raz tylko! Panie, daj mu wieczny odpoczynek,~Bezbronnego