Ksiega

 1 1 |  Lecz stało się; już późno i trudno zaradzić,~Wolał gości przeprosić
 2 1 |      bo w szlacheckim stanie~Trudno było wyłożyć koszt na utrzymanie;~
 3 1 |   miejscu sobie zostawionem.~Trudno było; bo krzeseł dla gości
 4 2 |  polu; na szarej przestrzeni~Trudno dojrzeć szaraka, zwłaszcza
 5 3 |      człowiek, zamiarów jego trudno dociec:~Nie chce wracać
 6 4 | nawet z pistoletu;~Spór wasz trudno pogodzić, więc dawnym zwyczajem~
 7 4 |      wystrzelili:~Kto zabił, trudno dociec; strasznie się kłócili~
 8 4 |      grzano; w słowach wydać trudno~Bigosu smak przedziwny,
 9 8 |       cóż? nieszczęście! już trudno naprawić!~Nie, drogi Stryju,
10 8 |       Kiedy kocham tę Zosię; trudno serce zmienić!~Nieuczciwie,
11 10|        Jużci - rzekł Robak - trudno ganić tę ochotę;~Jedź, weź