Ksiega

 1 1|          z wieśniakami rozprawiał niemało,~A zawsze o tem, co się
 2 2| Stolnikównie i szlachty, i paniąt niemało.~Między szlachtą był jeden
 3 3|         tu u nas gości~Tadeuszek, niemało mam niespokojności;~Jestem
 4 3|     ludźmi przetrzeć.~Ja za młodu niemało świata objechałem:~Byłem
 5 3|          nawet do Warszawy.~Człek niemało skorzystał! Chciałbym i
 6 3|        Brawo - rzekła - winszuję, niemało talentu.~Tylko Pan nie zaniedbuj;
 7 4|        Tadeusz się dowiedział, że niemało czasu~Już przeszło, jak
 8 5|          Bez celu i bez drogi; aż niemało czasu~Nabłąkawszy się, w
 9 6|          prawie wszyscy; sąsiadów niemało~Z okolicznych zaścianków,
10 7|       polityki świadom,~Mógł więc niemało światła udzielić obradom.~
11 7|           wygrał, zyskał dekretów niemało;~Tylko je egzekwować! Tak