Ksiega

 1 1 |         Podkomorzemu ścisnął za kolana);~On mnie radą do usług
 2 1 |     Uczepiwszy falbaną o czyjeś kolana,~Pośliznęła się nieco i
 3 2 |     majowej zieloności tonąc po kolana;~Z grząd zniżając się w
 4 2 | wyrzekłszy, Sędziego ścisnął za kolana.~ ~"Konia - zawołał Rejent -
 5 3 |          objąwszy w rączęta~Jej kolana i tuląc główki jak pisklęta~
 6 3 |       służył pilnie, ściskał za kolana,~Ale do rozmawiania z nim
 7 5 |         pierś, szyję, za stopy, kolana.~ ~Skoczył Tadeusz, myśląc,
 8 6 |         zakasać albo spuścić na kolana;~Czapka z uszami, sznurkiem
 9 6 |  kapusty znęcona,~Do nóg mu, na kolana skacze, na ramiona;~On,
10 7 |      zsiadłszy, zaraz padłem na kolana,~Dziękując Panu Bogu. ~ ~
11 12|        już klęczał,~Objął go za kolana i ze łzami jęczał~Za każdym