Ksiega

 1 1 |     nasza młodzież~Wyjeżdża za granicę, to już nie po odzież,~Nie
 2 4 |     Dzieci swe ślą dla osad za granicę lasu,~A sami we stolicy
 3 7 |    posłać pewnych szpiegów nad granicę~I po cichu uzbrajać całą
 4 7 |      skargi,~To o wyręby, to o granice zatargi:~Jednych gniew,
 5 8 |     rogatek miejskich rusza za granicę;~Lecz kto w niej jechał?
 6 8 |   pojedynkowanie,~Jadę więc na granicę Warszawskiego Księstwa;~
 7 8 |      żon, od dzieci uchodzi~Za granicę, pod znaki narodowe bieży?~
 8 11| Pomarli nie wyjrzawszy za lasu granice,~Który innych na niebie
 9 Ob|       rodaków udających się za granicę i znaczne sumy przesłał
10 1 |       morowy~Lękliwe nieśli za granicę głowy!~Bo gdzie stąpili,
11 1 |        ziemi był znajomy~Aż po granicę, po sąsiadów domy!~ ~I tylko