Ksiega

 1 1 | siedział.~ ~Pan Wojski poznał z dala, ręce rozkrzyżował~I z krzykiem
 2 2 |    szyją, jak dziobaty~Żuraw, z dala od stada gdy odprawia czaty~
 3 3 |       rąk, lica,~Wydawała się z dala jak pstra gąsienica,~Gdy
 4 3 |      serc czułych! - gdy śpiż z dala ryknie,~Wszystko miesza
 5 6 |    dziedzica~Zabrała i Soplicom dała Targowica.~Jacek za grzech
 6 6 |  wyprawieni do Maćka po radę.~Z dala witając starca niskiemi
 7 8 |         skrzypak łąki,~Już mu z dala wtórują z bagien basem bąki,~
 8 9 |       walczył Kropidło,~Widny z dala, tam Brzytwa wił się śród
 9 10|         zdolne mocniej kochać z dala.~Panie Soplico! Miałem ciebie
10 10| przyjaciele;~Kto był lękliwy, z dala witał się i stronił;~Nawet
11 1 |       straże,~Wrogi ich wabią z dala jak grabarze,~Gdy w niebie