Ksiega

 1 3 | sztukmistrz twojego przebaczenia czeka!~Na wielem się odważył,
 2 4 |       długo w miejscu nieruchomy czeka;~Tylko muzyka puszczy gra
 3 5 |          Niech lepiej niedźwiedź czeka pośród tych rogaczy,~Aż
 4 6 |      ramiona, oczy znowu mruży~I czeka słońca. Kędyś u brzegów
 5 8 |         z niezwłocznym interesem czeka.~ ~Sędzia, dając dobranoc,
 6 8 |          rozmawia;~Tadeusz końca czeka, a ucha nadstawia.~ ~Słyszy
 7 10|        się tłumnie, pasterzy nie czeka~I opuszczając strawę, do
 8 10|       głowy~Za Niemen, gdzie ich czeka zastęp narodowy;~My na was
 9 10|        Powiedz, gdzie? Spieszmy, czeka zaprzężona bryka.~Czy nie
10 12|    sejmikiem na ucztę sproszono.~Czeka nakryty stolik; nikt gości
11 12|       zadumany,~Żona przed domem czeka, zgadła, co się dzieje,~