Ksiega

 1 1 |     i żądał.~I Tadeusz wzrok stryja ku drzwiom odprowadzał,~
 2 5 |      wieś, oboje to nasze".~"Stryja, synowca - wołał Hrabia -
 3 8 |   jako wartownik około drzwi stryja,~Bo musi w ważnych rzeczach
 4 8 | panienkę,~Zosię, wychowanicę Stryja, podobałem~Bardzo, choć
 5 8 |  Dziwi mnie! Lecz cóż? łaska Stryja Dobrodzieja~Nie przyda się
 6 8 |      Słuchałam pode drzwiami stryja! więc to dziecko?~Zosia?
 7 9 |      kobiet bronić~Z rozkazu stryja, słysząc, że coraz to gorzéj~
 8 10|        Tymczasem pan Tadeusz stryja obejmował~Ze łzami i Robaka
 9 11|    powagi~Tu nie słuchaj, ni stryja groźb, ni namów cioci;~Jeśli
10 12|      Radzić się; już pytałem stryja, on nie przeczy.~Wiesz,