Ksiega

 1 1 |    spostrzegł się, wleciała przez okno, świecąca,~Nagła, cicha
 2 4 |       serce mu biło.~ ~Spojrzał w okno, o dziwy! w promieni przezroczu,~
 3 4 |    wysłowi".~ ~Ksiądz poglądał za okno, przerwawszy rozmowę;~Ujrzał
 4 4 |              On już pierwej przez okno ujrzał Tadeusza,~Który leciał
 5 5 |    stanowczej naradzie~Woła przez okno Zosię bawiącą się w sadzie.~ ~
 6 5 |           rozkoszy.~ ~Zosia przez okno z krzykiem do alkowy wpadła~
 7 7 |          zamknął, zasunął~I przez okno wyjrzawszy, raz jeszcze
 8 9 |         na całe gardło, patrząc w okno).~Wszakże ten sam Dobrzyński,
 9 11|           szlafmyca.~Wojski przez okno kuchni, ponad starców głowy~
10 11| narzeczoną,~Kuchcik stuknął doń w okno: kota postrzeżono!~Kot,