Ksiega

 1 1 |     nie na tym kończy się, jak nogą~Zręcznie wierzgnąć, z uśmiechem
 2 1 |      polowanie~I nigdy na niem noga moja nie postanie!~Nazywam
 3 2 |     zielony, w biegu potrącony nogą,~Podnosił się, drżał chwilę,
 4 3 |  Zagniewany, grzyb złamie albo nogą kopnie;~Tak szpecąc trawę,
 5 5 |     ani słowa splunął,~Krzesło nogą odepchnął i z pokoju runął,~
 6 5 | naprzód piersią, z podniesioną nogą~Miał wpaść... ujrzał Wojskiego,
 7 6 |        nie cierpię; odtąd moja noga~Tam nie postanie. Znowu
 8 6 |     Przerwał Sędzia, tupnąwszy nogą. - Patrzcie mnicha!~Że go
 9 8 | pobladła jak trupia,~Tupnąwszy nogą, usta przyciąwszy, rzekł: "
10 12|       konika wiernego,~A konik nogą grzebie mogiłę dla niego.~ ~