Ksiega

1 2 |      zbliżył się do niéj,~Że uczuł twarzą lubą gorącość jej
2 3 |  pszczoła w liliji kielichu;~Uczuł na ustach zimno; znalazł
3 5 |  sercu, on sam nie odgadnął.~Uczuł się nieszczęśliwym bardzo -
4 5 |      Tadeusza:~Ulitował się, uczuł, że go żal porusza,~Długo
5 5 |   wpaść... ujrzał Wojskiego, uczuł w sercu trwogę.~ ~Wojski,
6 6 |  Protazy, choć człek śmiały, uczuł nieco strachu,~Bo przypomniał
7 6 |      A wtem usłyszał tarkot, uczuł serca drżenie,~Chciał uciec,
8 8 |   parę~Zmarnował przyszłość! Uczuł słuszną zbrodni karę.~ ~
9 12| dawno nie miał w dłoni,~Lecz uczuł, że dłoń jeszcze nie zawiedzie