Ksiega

  1 1 |            pełne naczynie blaszane,~Ale nigdzie nie widać było ogrodniczki;~
  2 1 |            Słudzy nie wyszli witać, ale nie myśl wcale,~Aby w domu
  3 1 |           dochodziło,~Mniej silnie, ale szerzej niż we dnie świeciło,~
  4 1 |           Ściany bez żadnych ozdób, ale mur chędogi;~Sterczały wkoło
  5 1 |          Pan Tadeusz, choć młodzik, ale prawem gościa~Wysoko siadł
  6 1 |            więcej książkowej nauki;~Ale co dzień postrzegam, jak
  7 1 |          modna zda mi się kupiecka,~Ale nie staropolska, ani też
  8 1 |        długa, choć najwymowniejsza.~Ale wszyscy słuchali w milczeniu
  9 1 |      pochwałą rzeczy nie przerywał,~Ale częstym skinieniem głowy
 10 1 |       zmienia,~Czy młodzież lepsza, ale widzę mniej zgorszenia.~
 11 1 |             Pomiędzy nim i stryjem, ale nic nie jadła,~Tylko się
 12 1 |    dostrzegł, nazbyt rychło znikła,~Ale myśl twarz nadobną odgadywać
 13 1 |         myśl żywą i serce niewinne,~Ale razem niemałą chętkę do
 14 1 |          tęsknił, siedząc w szkole.~Ale stryj nagle pierwsze zamiary
 15 1 |      śmierci syna;~Brał dom żałobę, ale powiedzieć nie śmiano,~Po
 16 1 |        pewnie przy czytaniu mszału.~Ale nie tylko groźne wejrzenie
 17 1 |     otwierał,~To wysyłał posłańców, ale gdzie i po co,~Nie powiadał;
 18 2 |         wolna, jeden tuż za drugim,~Ale za bramą rzędem rozbiegli
 19 2 |             Kończąc ranne pacierze; ale rzucał okiem~Na pana Tadeusza,
 20 2 |          kamienie.~Poznał go zaraz, ale musiał kilka razy~Krzyknąć,
 21 2 |        szlachtą z wesołości słynął;~Ale od bitwy, w której dziedzic
 22 2 |   Stolnikównie wpadł Soplica w oko,~Ale przed rodzicami taiła głęboko.~ ~
 23 2 |  moskiewskie piechury,~My z rzadka, ale celniej dogrzewali z góry.~
 24 2 |            to chłopstwo się wparło,~Ale za każdym razem trzech nogi
 25 2 |       zemstę poprzysiągł na grobie!~Ale miał sługi wierne; ja w
 26 2 |       bruzdy, zdała się nie stąpać,~Ale pływać po liściach, w ich
 27 2 |             Okiem powrócił w ogród: ale już w ogrodzie~Nie było
 28 2 |           jednej krótkiej chwili.~ ~Ale w izbie na prawo, kusząc
 29 2 |          całkiem podobne do innych,~Ale pierś mają szerszą, brzuch
 30 3 |             z rumieńcem dziewiczym,~Ale z rozweselonym słuchała
 31 3 |         dłoni,~A Hrabia drogi pyta? Ale Hrabia do niéj~Chciał koniecznie
 32 3 |        ładną,~Kibić miała wysmukłą, ale jak nieskładną!~A owa pulchność
 33 3 |            Tamtędy, kędy przyszedł, ale drogę skracał,~Stąpając
 34 3 |           jesiennej pory,~Czy zimą. Ale Wojski zbierał m u c h o
 35 3 |        obmyśleć los, postanowienie;~Ale zważaj no Aśćka moje utrapienie!~
 36 3 |            prawda, partyja posażna;~Ale też nie jest z lada wsi,
 37 3 |         błogie! potępiaj człowieka,~Ale sztukmistrz twojego przebaczenia
 38 3 |             lecz nie Van der Helle,~Ale peizażysty (bo są dwaj Brejgele),~
 39 3 |          pilnie, ściskał za kolana,~Ale do rozmawiania z nim nie
 40 4 |       odlatuje, ginie,~Schował się, ale dziobem nie przestaje pukać,~
 41 4 |             nie rylcem, nie dłutem,~Ale zręcznie ciesielskim wyrzezane
 42 4 |        chłopów uszlachcony szlacha;~Ale ja, z kniaziów! pytać u
 43 4 |         Wielki to człowiek, cesarz, ale nie Moskali,~Ich carowie
 44 4 |         przecież zwano taratatką".~"Ale tamta z fręzlami, ta jest
 45 4 |           Moskalom zapewne wygodzi;~Ale co stąd wyniknie, wie Asan
 46 4 |   jeziorkami już nie tylko krokiem,~Ale daremnie nawet zapuszczać
 47 4 |        tobie Wojski nie dowiedział;~Ale czyli pasieki zwabiła cię
 48 4 |             robił~Polskie strzelby, ale je po angielsku zdobił)".~ ~"
 49 4 |        Wąsal; nazwiska nie wspomnę.~Ale mu nie czas teraz dojeżdżać
 50 4 |             nie będzie się chwalił,~Ale gdyby ostatnie z krwi Horeszków
 51 4 |           usłyszy i rymów porządek,~Ale treści ich miejski nie pojmie
 52 4 |           strzale upadła bez duchu,~Ale już pierwej niosła z dziesiątek
 53 4 |         czoło,~Asesor rzucał okiem, ale niewesoło,~Potem zaczęli
 54 5 |           kochała swą wychowanicę).~Ale znowu poważnie nastroiła
 55 5 |             paść i dzieci niańczyć;~Ale poczekaj, Ciociu, niech
 56 5 |       przemówić, już usta otworzył,~Ale spójrzawszy w oczy Zosi,
 57 5 |        nurtuje, myśląc, że uciecze,~Ale wszędzie żelazo i sznur
 58 5 |           Co to było, nie wiedział, ale miał przeczucie,~Że to był
 59 5 |          stołu, nie tylko by jadać,~Ale aby nawzajem mogli się wygadać,~
 60 5 |          celu,~Jest rzecz haniebna; ale kto dobrze wymierzy,~Kto
 61 5 |         poruczony~Nie dla natarcia, ale tylko dla obrony.~Tak było
 62 5 |      przybrał się machinę naprawić,~Ale bez nakręcenia nie chciał
 63 5 |             dość mi tego krzyku!"~ ~Ale Gerwazy groźbą wcale się
 64 5 |           wrzał tylko krzyk wielki,~Ale z ostrego końca latały butelki~
 65 5 |         Sędziemu był krewny daleki,~Ale w gościnnym jego domu zamieszkały,~
 66 5 |            zadał, uderzając z góry.~Ale już goście tłumnie wychodzili
 67 5 |           ludziach straty nie było; ale wszystkie ławy~Miały zwichnione
 68 5 |          duchom butelka szampana.~ ~Ale na drugiem piętrze, w izbie,
 69 5 |         Klucznik - ogromne piwnice,~Ale puste! Bo wino wypili Soplice".~"
 70 5 |           Nie we włości ich szukać, ale po zaściankach:~W Dobrzynie,
 71 5 |         Hrabia ustąpił z krużganku;~Ale nim odszedł, spójrzał przez
 72 6 |        powietrzu myślą użyć wczasu;~Ale przed bydłem muszą powracać
 73 6 |            pozwami chodził~Po guzy, ale razem po zapłaty hojne.~
 74 6 |        sprawy niż godzić pieniaczy,~Ale jeszcze raz zgodzę". ~"Zgodzić?
 75 6 |     deprekować, albo pojedynek!"~ ~"Ale, Sędzio, cóż będzie, jak
 76 6 |           braci Buzwików,~Którzy... Ale to mniejsza. Jakże Wasze
 77 6 |            Zawszem ciebie szanował, ale od tej chwili~Kocham cię,
 78 6 |           dziwak, fantastyk trochę, ale młody,~Poczciwy, dobry Polak;
 79 6 |            czasem usłyszał łajanie,~Ale Protazy o tej obyczajów
 80 6 |            dworem wyjechał na łowy?~Ale po coż broń ręczna? Tu szabla
 81 6 |          domem, stodołą i gumnem.~ ~Ale dziś muszą znowu ustąpić
 82 6 |              Rwą się biec, bić się, ale nie wiedzą, z kim, o co?~
 83 6 |          kiedy zbierają się chmury,~Ale coraz spadała; wiatr rozwinął
 84 7 | Kropidełkiem!"~Prusak chciał mówić, ale zgłuszono go zgiełkiem~I
 85 7 |            go nie zaczął spowiadać;~Ale to rzecz nie moja, wiele
 86 7 |       Waścina rzecz bardzo wymowna,~Ale wymowa - szum, drum; kropić -
 87 7 |               Wiwant Kropiciele!"~ ~Ale w kątach szmer powstał,
 88 7 |      Macieju, pod czyją iść wodzą".~Ale mu przerwał Buchman: "Niech
 89 7 |           Dobrzyńscy! ja wasz brat, ale Sędziego~Nie pozwolę pokrzywdzić,
 90 7 |         chłopstwa, a sługa Moskali;~Ale się chłopi głupi nad nim
 91 7 |          wszyscy jak rażeni gromem!~Ale razem straszliwy powstał
 92 7 |             ni krzyczał, ni radził,~Ale z miny poznano, że coś złego
 93 7 |            Zaczem rozjęto szlachtę, ale w tym rozruchu~Dwóch było
 94 8 |           czasy mieszkał w morzach, ale po potopie~Zdechł z niedostatku
 95 8 |             Co tam gadał, nie wiem,~Ale ta zgoda był to popioł nad
 96 8 |             nie tylko przed gminem,~Ale nawet przed tobą i przed
 97 8 |          zapewne, i bić się należy.~Ale jechać dziś, skądżeś Waszeć
 98 8 |        ciebie unikam przez wzgardę,~Ale uważ no sama, wszak nas
 99 8 |            sobą spędziliśmy chwile,~Ale one mnie przeszły tak słodko,
100 8 |             jestem tobie wdzięczen, ale niepodobna~Żenić się, kochajmy
101 8 |            Żenić się, kochajmy się, ale tak - z osobna.~Zostać dłużej
102 8 |           lubić,~Chciała go skarać, ale nie myśliła zgubić;~Więc
103 8 |            Czy jedź! tylko stój!" - Ale on już szybkim biegiem~Wyprzedził
104 8 |             wszelkie stron rozkazy,~Ale ostrzegam, że akt nie będzie
105 8 |          Konewka strzelił w czapkę, ale chybił celu;~Wtem zatrzeszczały
106 8 |          skrzydlatym złym duchem.~ ~Ale rzeź najstraszniejsza, chociaż
107 9 |           nawet skrzypnęły powrozy,~Ale nie pękły! Klucznik ze wstydu
108 9 |           na wpół zasłoniwszy lice,~Ale go wnet poznano, bo gdy
109 9 |        podkaszę~I potańczę mazurka! Ale wiesz, Majorze,~My tu pijem,
110 9 |         wymierzył, wypalił,~Chybił, ale Majora zgłuszył i osmalił.~
111 9 |       znaczy: formuj się do szyku),~Ale komendy jego nie słychać
112 9 |          uderzyć na nieprzyjaciela,~Ale starsi wstrzymują; kule
113 9 |             skacząc na przemiany.~ ~Ale Płut, Tadeusza widząc przed
114 9 |         okryli;~Mierzy nie w żebro, ale w głowę Tadeusza,~Strzelił
115 9 |          budowę wiekiem nadwątloną;~Ale Sędzia powiadał, że woli
116 9 |           podpory.~Tak pokrzepiona, ale nietrwała budowa~Wyglądała
117 9 |            konopie~I kuchcik, małe, ale bardzo silne chłopię.~Przyszedłszy,
118 9 |       wjechał,~Zniknął w ciemności, ale bitwy nie zaniechał,~Bo
119 9 |         wypitki, dobrzy do wybitki,~Ale przestańcie robić nad jegrami
120 10|            Wszystko na piśmie". ~ ~"Ale, ale, Kapitanie -~Przerwał
121 10|       Wszystko na piśmie". ~ ~"Ale, ale, Kapitanie -~Przerwał Robak -
122 10|          Moskala,~Polska dla Lacha; ale cóż? Car nie pozwala!"~ ~
123 10|          złotem,~Będzie kręcić się. Ale teraz powiem o tem,~Co już
124 10|    popełniono~Nie z zemsty głupiej, ale pro publico bono".~Klucznik
125 10|          naszemu szczęścił orężowi,~Ale muszę Waćpaństwu wyznać
126 10|             bitwę się nie wmieszał,~Ale słysząc, że radzą, głosować
127 10|    śpiesznie i już w drogę rusza.~ ~Ale Sędzia zatrzymał w izbie
128 10|       szybko po rumianych licach.~ ~Ale Zosia ciekawa z głębiny
129 10|             i na Telimenę spójrzał, ale ona~Nic nie odpowiadała,
130 10|       mógłby odrzeć i przechłostać,~Ale ty, Hrabio, pewien jesteś
131 10|           Hymena zapalić płomienie,~Ale mi dał zbyt piękny przykład
132 10|      pieniądze; rąk tam dosyć mamy,~Ale grosza brak w Księstwie;
133 10|           wzruszony.~Ona wzdychała, ale ruszyła ramiony.~ ~Lecz
134 10|          Bóg widzi, jak pragnąłbym, ale z tej pociechy~Zrobię Bogu
135 10|              przebaczam mu z serca,~Ale i on...~ ~Żeby już raz otwarcie
136 10|      połajał, w końcu go zaniechał.~Ale on, chytrze dumny, wpadł
137 10|      przyjaźń i wnet szabli dostać;~Ale Ewa, zważając mój wzrok
138 10|      wykradać,~Mścił się otwarcie - ale tak chytrze śmierć zadać!~
139 10|           raić:~Zemścić się krwawo, ale powód zemsty taić,~Nie bywać
140 10|         mnie, najpoczciwsza dusza -~Ale ja dawną miłość i złość
141 10|           kogoś potajemnie kocha...~Ale Stolnik, jak zawsze, spokojny,
142 10|        miecz w pół drogi wstrzymać;~Ale ta broń ognista, dosyć zamek
143 10|            zaś pro publico bono".~ ~Ale Jacek, z poduszek na łoże
144 10|            Jak sadza; co tu doktor? Ale to rzecz marna;~Raz umieramy,
145 10|           dzieła waleczne~I głośne, ale czyny ciche, użyteczne,~
146 10|         przebaczył.~Ja też pojąłem, ale tak się z gniewu wściekłem,~
147 11|           dać trzy dni wytchnienia.~Ale polscy żołnierze mimo utrudzenia~
148 11|    nieboszczyk - pan Jacek Soplica;~Ale kiedy o grzechach jego wszyscy
149 11|      Soplicowa wzywa na biesiadę.~ ~Ale na przyźbie domu usiedli
150 11|           im nie mięszać rozmowy.~ ~Ale starce miód piją, tabakierką
151 11|              jak to wam opowiem".~ ~Ale Wojskiego powieść przerwali
152 11|         ciotka do tego cię skłania;~Ale małżeństwo, Zosiu, jest
153 11|           wiesz, że się dziś żenię;~Ale ten sprzęt, Rejencie, proszę
154 11|         skłócić z Rejentem na nowo;~Ale próżno krzywdzące chartów
155 11|           Hrabię i rangi winszował,~Ale Hrabia nie słuchał, a pilnie
156 12|      różnych, żandarmów, konstabów;~Ale jeśli miecz tylko bezpieczeństwa
157 12|          prawda, że sejmik ciekawy,~Ale my głodni, każ Wać przynosić
158 12|    napełniając węgrzynem obfitym.~ ~Ale tymczasem wielki serwis
159 12|            ba, nawet dla Napoleona.~Ale pozwól, nim księgę tę Panu
160 12|        grenadyjery~Dobrzyńscy". ~ ~"Ale, ale, o ich naczelniku -~
161 12|   grenadyjery~Dobrzyńscy". ~ ~"Ale, ale, o ich naczelniku -~Rzekł
162 12|        Wojski - choć nie egzulował,~Ale bojąc się śledztwa, przed
163 12|             z oprawy~Ani z napisów, ale z hartu nabył sławy,~Że
164 12|    pokazywał;~Probowali go wszyscy, ale ledwie który~Z oficerów
165 12|    słyszałem, widzę, co się dzieje!~Ale, Panie, dwóch orłów razem
166 12|           Francuza, ani też Włocha, ale Piasta,~Jana albo Józefa,
167 12|             drogą~Biegą do siebie - ale zbliżyć się nie mogą!"~"
168 12|      Rejtana z książęciem Denassów,~Ale goście tymczasem skończyli
169 12|            nie jest chłopska rzecz, ale szlachecka!~Prawda, że się
170 12|          było tak w Starym Zakonie,~Ale skoro Chrystus Pan, choć
171 12|   Oficerowie wiodą muzykę wojskową;~Ale pan Sędzia w ucho rzekł
172 12|             Było cymbalistów wielu,~Ale żaden z nich nie śmiał zagrać
173 12|          smutnie pochylili głowy.~ ~Ale je wnet podnieśli, bo mistrz
174 12|         powoli, niby od niechcenia;~Ale z każdego kroku, z każdego
175 Ob|                  Ks. I w.148-9:~... ale nie myśl wcale,~Aby w domu
176 Ob|             i instytucji cywilnych, ale je powoli ukazami podkopuje
177 Ob|      sędziowie główni w guberniach. Ale że apelacja idzie do Petersburga,
178 Ob|          niekiedy sprawy graniczne, ale na koniec i tę część jurysdykcji
179 Ob|          zowią się także asesorami, ale tu nie o nich mowa.~Rejenci
180 Ob|           zdarzenia nie w Eneidzie, ale zapewne w komentarzach scholiastów.~ ~ ~
181 Ob|        Świętej.~ ~ ~Ks. XII w. 159:~Ale tymczasem wielki serwis
182 Ob|          celu delegacją do cesarza; ale rząd rozkazał projekt umorzyć
183 1 |        myślił o swojej krainie...~ ~Ale o krwi tej, co się świeżo