Ksiega

1 2 |      chwilę w miejscu bawił.~Śmiejąc się i klnąc razem tej nagłej
2 2 |     pamfila położył,~I rzekł śmiejąc się: ~"Niech tam sobie,
3 3 |    bok strzelał okiem,~I nie śmiejąc iść prosto, przysuwał się
4 5 | źwierzyny",~A drudzy, w głos śmiejąc się, krzyczeli: "dziewczyny";~
5 7 |      wrzątkiem kto zleje.~My śmiejąc się, trąc ręce, prosim uniżenie~
6 11|   wstyd na szlachcica!>>~Tak śmiejąc się czekamy, kto kogo pokona;~
7 12|   bono".~ ~"Pokaż no - rzekł śmiejąc się jenerał Dąbrowski -~
8 12|     ze Szkoły Kadetów.~ ~Gdy śmiejąc się fechtował, Rębajło już
9 12| służy Tobie!"~ ~Jenerał wpół śmiejąc się, a na wpół wzruszony:~"