Ksiega

1 1|          powozu; konie porzucone same,~Szczypiąc trawę ciągnęły
2 1|      jako swe znajome dawne.~Też same widzi sprzęty, też same
3 1|          same widzi sprzęty, też same obicia,~Z któremi się zabawiać
4 1|         się dawniej zdały.~I też same portrety na ścianach wisiały.~
5 2|          wierzył,~Że to były też same mury, tak odświeżył~I upięknił
6 2|   wtenczas kulę, wpadła w piersi same;~Pan, słaniając się, palcem
7 2|   wielkim gniewie;~Psy powróciły same: i nikt pewnie nie wie,~
8 4|        zasłaniane dłonią~Różową, same całe jak róże się płonią.~ ~
9 4| dojeżdżać niedźwiedzi:~Pewnie po same wąsy hultaj w piekle siedzi.~